Od 1 marca do 1 czerwca 2026 roku obowiązują dwa kluczowe limity dochodów. Pierwszy z nich wynosi 70 proc. przeciętnego wynagrodzenia, co przekłada się na kwotę 6 438,50 zł brutto. Drugi próg ustalono na poziomie 130 proc. średniej pensji, czyli 11 957,20 zł brutto. Wysokości te są wyliczane na podstawie danych o przeciętnym wynagrodzeniu publikowanych przez Główny Urząd Statystyczny.
Przekroczenie niższego limitu skutkuje obniżeniem wypłacanego świadczenia. Redukcja odpowiada kwocie przekroczenia, jednak nie może być wyższa niż ustalony maksymalny próg zmniejszenia. W przypadku emerytur oraz rent z tytułu całkowitej niezdolności do pracy wynosi on obecnie 989,41 zł.
Znacznie poważniejsze konsekwencje wiążą się z przekroczeniem drugiego progu. Jeśli dochód emeryta przekroczy 11 957,20 zł brutto, wypłata świadczenia zostaje wstrzymana. Oznacza to, że Zakład Ubezpieczeń Społecznych przestaje przekazywać emeryturę na czas uzyskiwania dochodów powyżej tego poziomu.
Od marca 2026 roku obowiązują również nowe maksymalne kwoty potrąceń dla różnych świadczeń. Dla rent z tytułu częściowej niezdolności do pracy ustalono je na poziomie 742,10 zł, natomiast dla rent rodzinnych wypłacanych jednej osobie – 841,05 zł.
Zmiany te mają istotne znaczenie dla osób łączących wcześniejszą emeryturę z pracą zarobkową. Przekroczenie określonych progów dochodowych może bowiem wpłynąć bezpośrednio na wysokość otrzymywanego świadczenia, a w skrajnych przypadkach doprowadzić do jego czasowego zawieszenia.
