Kościół ewangelicki w Miłkowie był okazałym obiektem, z salową nawą otoczoną drewnianymi balkonami dla chórów. Niestety, po 1945 roku kościół został opuszczony i nie był użytkowany przez katolików, co szybko doprowadziło do jego ruiny, zwłaszcza po zdjęciu dachu w 1980 roku.
W ostatnich latach pojawiła się myśl o renowacji wieży i udostępnieniu jej turystom jako punktu widokowego. Obecnie z kościoła pozostały jedynie mury zewnętrzne oraz niszczejąca wieża.
Przy kościele znajduje się rozległy cmentarz, który obecnie jest ponownie wykorzystywany. Część starych nagrobków ustawiono przy murze kościoła, a na cmentarzu rosną stare lipy drobnolistne, które nadają temu miejscu szczególny charakter. Historia kościoła ewangelickiego w Miłkowie jest nie tylko świadectwem religijnej przeszłości regionu, ale także ważnym elementem lokalnej tożsamości kulturowej.
Kościół ewangelicki w Miłkowie ma bogatą historię, która sięga lat 20-tych XVI wieku, kiedy to lokalna społeczność zaczęła masowo przyjmować luteranizm. W 1552 roku protestanci przejęli kościół św. Jadwigi, który jednak został zniszczony w wyniku zawirowań historycznych, a szczególnie po zakończeniu wojny trzydziestoletniej. W 1654 roku, w wyniku restrykcji dotyczących swobód religijnych, protestanci zostali zmuszeni do opuszczenia kościoła, a w 1677 roku, po usunięciu protestanckiego księdza przez hrabiego Heinricha von Zerotina, zaczęli się gromadzić na nabożeństwach w ukrytych, leśnych ostępach.
W 1742 roku Fryderyk II, ówczesny władca prowincji saskiej, wydał zezwolenie na budowę pastorówki – mieszkania pastora - oraz kościoła ewangelickiego w Miłkowie. Wkrótce powstał drewniany dom modlitwy, który jednak nie spełniał rosnących potrzeb mieszkańców. Już w 1754 roku jego stan był na tyle zły, że w 1774 roku rozpoczęto budowę nowego zboru. Proces ten był ambitnym przedsięwzięciem technicznym, polegającym na przesunięciu starego domu modlitwy o 92 łokcie czyli około 42 metry, co pozwoliło na wzniesienie nowego, murowanego kościoła, który został ukończony w 1755 roku. W 1863 roku dobudowano smukłą wieżę, która stała się dominantą krajobrazu Miłkowa.
