By chronić dziedzictwo
Dzięki przeprowadzonym pracom remontowym, klasycystyczny zbór ewangelicki w Podgórzynie został uratowany od zniszczenia, zyskując nowe życie jako katolicka świątynia. Jego historia, architektura oraz duchowe znaczenie dla lokalnej społeczności czynią go miejscem nie tylko do modlitwy, ale również do refleksji nad bogatym dziedzictwem kulturowym regionu Karkonoszy.
Kościół w Podgórzynie stanowi piękny przykład na to, jak można połączyć historię z nowoczesnością, zachowując to, co najpiękniejsze w dziedzictwie architektonicznym. Jego majestatyczne mury i zachowane elementy wystroju są świadectwem dawnych czasów, które można podziwiać do dzisiaj.
Kościół w Podgórzynie to doskonałe miejsce do organizacji koncertów:
Najpierw tu był zbór
Zbudowany w latach 1779-1780 przez mistrza murarskiego Liebuscha oraz podgórzyńskiego mistrza ciesielskiego Georga Rössela, zbór wzniesiono na miejscu starszej, drewnianej konstrukcji powstałej już w 1742 roku.
Pierwszy kościół, wzniesiony w drewnie, spełniał funkcję modlitewną przez niemal 40 lat. Jego murowana wersja, wybudowana w duchu klasycyzmu, stała się nie tylko miejscem kultu, ale także ważnym punktem na mapie lokalnej społeczności. Po zakończeniu II wojny światowej i zmianach politycznych, budowla straciła swoje znaczenie religijne i przez wiele lat była opuszczona, stając się jedynie ruiną, a w niektórych momentach nawet magazynem.
W latach 1979-1982 podjęto jednak heroiczną próbę odbudowy i renowacji budynku, dzięki której udało się przywrócić mu dawną świetność. Po zakończeniu prac kościół został przekazany parafii rzymskokatolickiej, stając się ponownie miejscem życia duchowego.
Lekkość i elegancja
Wnętrze świątyni zostało zaprojektowane na planie prostokąta, a charakterystyczne dla niej są trójkondygnacyjne drewniane empory, które nadają jej niepowtarzalny klimat. Główna nawa kościoła jest przykryta dachem mansardowym, zakończonym ośmioboczną sygnaturką, zwieńczoną hełmem z prześwitem, co dodaje całej budowli lekkości i elegancji.
Wnętrze kościoła, otoczone dwiema kondygnacjami drewnianych empor, jest odpowiednio zachowane i współcześnie używane, a drewniana pozorna kolebka, niegdyś pokryta polichromią przedstawiającą Zmartwychwstanie i Wniebowstąpienie Chrystusa, nadal przyciąga uwagę odwiedzających.
