Ponadto historia karkonoskiego kowalstwa jest przypominana w muzeach, skansenach i podczas pokazów rzemiosł dawnych.
- Stanowi ważną część kulturowego dziedzictwa regionu, świadcząc o zaradności i umiejętnościach dawnych mieszkańców Karkonoszy - mówi kowal Michał Kułacz.
Kowalstwo w Karkonoszach ma długą i bogatą historię, sięgającą średniowiecza, gdy w górskich osadach zaczęli osiedlać się pierwsi hutnicy, drwale i pasterze. Surowy klimat oraz trudne warunki życia sprawiały, że rzemiosło kowalskie było niezbędne do codziennego funkcjonowania lokalnych społeczności.
Kraty w górskich chatach
Pierwsi karkonoscy kowale wytwarzali głównie narzędzia rolnicze, siekiery, okucia do sań i wozów oraz elementy niezbędne w górnictwie i hutnictwie.
Wraz z rozwojem wydobycia rud metali i hut szkła w XVI–XVII wieku zapotrzebowanie na ich wyroby znacznie wzrosło. Kowale współpracowali z hutnikami i górnikami, dostarczając im specjalistyczne narzędzia.
Ważną rolę odgrywało również kowalstwo artystyczne. Kraty, zawiasy, zamki i ozdobne elementy architektoniczne zdobiły górskie chaty, kościoły i schroniska. Każdy warsztat miał własny styl, przekazywany z pokolenia na pokolenie.
W XIX wieku, wraz z rozwojem turystyki w Karkonoszach, kowale zaczęli wykonywać także pamiątki oraz elementy wyposażenia pensjonatów i hoteli.
Obecnie, choć industrializacja ograniczyła znaczenie tradycyjnego rzemiosła, kowalstwo nie zanikło całkowicie.
