„Artystka wędrowna”, „Dom na klifie”, „Klub Mało Używanych Dziewic”, „Romans na receptę” czy „Zapiski stanu poważnego” to tylko niektóre z tytułów książek, których autorką jest Monika Szwaja. - Dużo w moich powieściach jest uśmiechu i śmiechu, wiele pogody i wielu dobrych, życzliwych ludzi – powiedziała kiedyś pisarka.
Po ukończeniu polonistyki na poznańskim Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza, Monika Szwaja pracowała w telewizji, skąd została zwolniona w czasie stanu wojennego. Przez kolejnych osiem lat pracowała jako nauczycielka języka polskiego i historii w Szkole Podstawowej w Podgórzynie, w ówczesnym województwie jeleniogórskim, a mieszkała w Zachełmiu. Na podstawie doświadczeń z tego okresu powstała jej debiutancka powieść „Jestem nudziarą”, która ukazała się na rynku księgarsko-wydawniczym w 2003 roku.
W roku 1989 powróciła do telewizji, lecz w 2002 roku porzuciła szklany ekran na rzecz pisarstwa. Aktualnie mieszka w Szczecinie, ma własne wydawnictwo – SOL. - Chciałabym, żeby moje książki – tak jak mnie pomogły przetrwać złe chwile – pomogły znieść różne smuteczki życiowe moim czytelnikom – mówi o swojej twórczości Monika Szwaja. Po „Nie dla mięczaków” „Zupie z ryby fugu” i „Gosposi prawie do wszystkiego”, obecnie ukazała się jej kolejna książka pt. „Matka wszystkich lalek”. Są tu przedstawione dwie opowieści, które w połowie książki połączą się w Karkonoszach we współczesnych czasach. Pierwsza opowieść o śląskiej dziewczynce rozpoczyna się podczas okupacji, a druga zaczyna się w czasie karnawału „Solidarności” i stanu wojennego.
