Dwór Czarne, wzniesiony w XVI wieku z inicjatywy Kacpera Schaffgotscha, należy do najcenniejszych przykładów renesansowej architektury obronno-rezydencjonalnej w regionie. Na przestrzeni wieków był wielokrotnie przekształcany, a po II wojnie światowej, użytkowany przez państwowe gospodarstwo rolne, ulegał stopniowej degradacji. Dopiero pod koniec XX wieku podjęto działania ratunkowe, które częściowo zabezpieczyły budynek przed dalszym niszczeniem.
Po przemianach ustrojowych obiekt został przekazany Fundacji Kultury Ekologicznej — początkowo w formie użytkowania, a następnie jako darowizna. W kolejnych latach sytuacja własnościowa dworu uległa skomplikowaniu na skutek niejasnych przekształceń prawnych, co doprowadziło do wieloletnich sporów sądowych. W 2015 roku, na wniosek ministra środowiska, sąd ustanowił zarządcę przymusowego, którym został Andrzej Marchowski. W kolejnych latach w toku długotrwałej batalii sądowej udało się najpierw przywrócić obiekt fundacji, a następnie — po kolejnych rozstrzygnięciach — przekazać własność z powrotem samorządowi miasta.
Obecnie Dwór Czarne znajduje się ponownie w rękach miasta, które — jak zadeklarował prezydent Jerzy Łużniak — nie zamierza go sprzedawać. Rozważane jest ulokowanie w nim jednej z miejskich instytucji kultury, co mogłoby przywrócić obiektowi funkcję publiczną i nadać mu nowe życie.
Już wstępna, pobieżna ocena stanu technicznego wskazuje jednak, że zakres niezbędnych prac będzie bardzo duży. Wnętrza obiektu w większości znajdują się w opłakanym stanie i przywrócenie dworu do pełnego użytkowania wymagać będzie znacznych wydatków. W związku z tym miasto planuje poszukiwanie zewnętrznych źródeł finansowania, które umożliwią przeprowadzenie kompleksowej rewitalizacji tego cennego zabytku.
