Ludomir Różycki ukończył ze złotym medalem warszawskie konserwatorium, studiując pod kierunkiem m.in. Zygmunta Noskowskiego (kompozycja) i Aleksandra Michałowskiego (fortepian). W okresie studenckim zaprzyjaźnił się z Grzegorzem Fitelbergiem, Karolem Szymanowskim i Apolinarym Szeluto. Jako twórca Różycki zadebiutował tuż przed ukończeniem studiów scherzem symfonicznym „Stańczyk”. Wkrótce potem z listami polecającymi od Emila Młynarskiego do Engelberta Humperdincka i Richarda Straussa wyjechał na dalsze studia do Berlina. Tam powstały m.in. dwa kolejne poematy muzyczne „Bolesław Śmiały” i „Pan Twardowski”. Po zakończeniu berlińskich studiów i odrzuceniu profesury w konserwatorium w Oslo Różycki na cztery lata (1908-1912) wyjechał do Lwowa, gdzie piastował stanowisko dyrygenta tamtejszej opery i prowadził klasę fortepianu w Konserwatorium Galicyjskiego Towarzystwa Muzycznego.
W 1912 roku na krótko powrócił do Warszawy, by wkrótce przenieść się na kilka lat najpierw do Paryża, a potem do Berlina. Z tego okresu pochodzi m.in. opera „Eros i Psyche” oraz I Koncert fortepianowy g-moll. Lata okupacji Różycki spędził głównie w Warszawie. W tym czasie powstał m.in. II Koncert fortepianowy. Po klęsce powstania warszawskiego, w czasie którego spłonął jego dom na Żoliborzu i przepadło wiele rękopisów, Różyccy schronili się pod Krakowem, a po wojnie osiedli w Katowicach, gdzie kompozytor do 1948 roku był profesorem, a później także dziekanem Wydziału Teorii Kompozycji i Dyrygentury Państwowej Wyższej Szkoły Muzycznej.
Kiedy dobiegła końca jego praca pedagogiczna, Ministerstwo Kultury i Sztuki nie tylko przyznało mu dożywotnią honorową pensję, ale też przekazało w wieczyste użytkowanie piękną i malowniczo położoną willę w Zachełmiu niedaleko Jeleniej Góry, którą kompozytor nazwał „Pan Twardowski”. Tu spędzał ostatnie lata życia, pracując głównie nad rekonstrukcją zaginionych utworów. Tu przyjmował wielu gości, a bodaj najczęstszym był wybitny pianista Władysław Kędra, który w owym czasie też mieszkał w Zachełmiu. Legendarne wręcz stały się koncerty obu artystów, którzy przy otwartych oknach swoich domów, zwłaszcza w niedzielne poranki, grali na fortepianach, a muzyka niosła się po okolicy, odbijając się od stoków kotliny, którą nazwano „Przełęczą Różyckiego”. Do dziś wspominają to niektórzy mieszkańcy Zachełmia.
Orkiestrę Symfoniczną przygotował i poprowadził w czasie sesji nagraniowych dyrygent Filharmonii Dolnośląskiej - Szymon Makowski. Absolwent Akademii Muzycznej w Poznaniu, który już w trakcie studiów uczestniczył w wielu kursach mistrzowskich w Polsce i Europie, prowadzonych przez wybitnych profesorów takich jak Jose Miguel Rodilla Tortajada (Murcia), Gabriel Chmura (Kraków) czy Alexander Polishchuck (Faro). Dodatkowo ukończył czteroletni kurs dyrygencki w Accademia Chigiana (Siena) pod kierunkiem Gianluigi Gelmettiego, trzykrotnie uzyskując „Diploma di Merito” oraz stypendia akademii. Potwierdzeniem nabytych umiejętności był udział w prestiżowych międzynarodowych konkursach dyrygenckich – w Atenach (2010, Konkurs im. Dmitri Mitropoulosa), w 53. Międzynarodowym Konkursie dla Młodych Dyrygentów w Besançon (2013, gdzie dotarł do półfinału) oraz w konkursie im. G. Soltiego we Frankfurcie nad Menem (2015, gdzie również doszedł do etapu półfinałowego).
Partię solową w Koncercie fortepianowym g-moll wykonała opisywana jako "mistrzyni magicznej sztuki rubato" (Hamburger Abendblatt), Olga Zado. Artystka porusza publiczność i krytykę na całym świecie dzięki swojej głęboko poetyckiej muzyce i elektryzującej blaskiem technice. Jako bardzo utalentowane dziecko pierwsze solowe recitale i występy z orkiestrami wykonywała już w wieku 7 lat. Urodzona w Odessie, otrzymała wykształcenie muzyczne w renomowanej Stolyarsky Special Music School. Pobierała nauki u Mihaela Ursuleasa na University of Music and Performing Arts w Bernie, a w późniejszych etapach edukacji u Leona Fleishera, Pavela Gililova, Jacquesa Rouviera, Bernda Glemsera, Normy Fisher, a zwłaszcza od jej obecnego mentora Siergieja Babayana.
Olga Zado występowała jako solistka w najważniejszych europejskich salach koncertowych, takich jak Elbphilharmonie Hamburg, Philharmonie Gasteig Munich, Mozarteum Salzburg, Kulturcasino Bern, Meistersingerhalle Nuremberg, Rosengarten Mannheim oraz Konzerthaus Karlsruhe. Współpracowała z takimi orkiestrami jak: German Radio Philharmonic, Ukrainian National Philharmonic, Mannheim Philharmonic, Bari Symphony Orchestra, Biel-Solothurn Symphony Orchestra, Kosovo Philharmonic, Odessa Philharmonic Orchestra. W latach 2013 - 2015 została Młodym Artystą – Rezydentem w Mannheim Philharmonic Orchestra. W listopadzie 2017 roku Olga Zado wykonała Koncert fortepianowy Schumanna w Elbphilharmonie Hamburg, gdzie otrzymała owacje na stojąco i natychmiastowe ponowne zaproszenie na recital solowy w grudniu 2018 roku. Olga Zado z pasją poświęca się również muzyce kameralnej z takimi partnerami jak Antonio Meneses, Sergei Nakariakov, Alena Baeva, Alissa Margulis, Robert Kowalski, Jelena Ocic, Friedemann Eichhorn i inni.
Jest laureatką międzynarodowych konkursów pianistycznych Vladimira Horowitza i Sergeia Prokofieva, a także laureatem specjalnej nagrody Therese-Dussault w konkursie Vladimira Kraynewa. Artystka może pochwalić się Stypendium Międzynarodowej Fundacji Charytatywnej Vladimir Spivakov, Międzynarodowego Funduszu Apogey, Stowarzyszenia Muzyki Legato Bern i szwajcarskiej Fundacja Lyra. Olga Zado należy do prestiżowego grona Artystów Steinway.
Serdecznie zapraszamy do nabycia płyty, która pod koniec grudnia pojawi się w sprzedaży w kasie biletowej Filharmonii Dolnośląskiej.
Wykonawcy:
- Szymon Makowski – dyrygent
- Olga Zado /Ukraina/ – fortepian
- Orkiestra Symfoniczna Filharmonii Dolnośląskiej
Program:
Ludomir Różycki:
- Pierwszy koncert fortepianowy
- Poemat symfoniczny „Bolesław Śmiały”
- Scherzo symfoniczne „Stańczyk”
W artykule wykorzystano fragmenty życiorysu Ludomira Różyckiego autorstwa Elżbiety Terlegi-Stachów oraz życiorysy artystów.
Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z Funduszu Promocji Kultury w ramach programu „ Muzyczny ślad”, realizowanego przez Instytut Muzyki i Tańca.
Dofinansowano ze środków Budżetu Województwa Dolnośląskiego.
