Pozbawiony będącej wciąż w remoncie sceny Zdrojowy Teatr Animacji tym razem skorzystał z gościny Książnicy Karkonoskiej. Część pomieszczenia biblioteki dziecięco-młodzieżowej oraz salę konferencyjną wykorzystano jako scenerię dla dwóch bajek na podstawie powiastek Pierre’a Gripariego „Czarownice z ulicy Mouffetard” oraz „Czarownice z szafy na szczotki”.
To śmieszno-straszne historyjki wdzięcznie opracowane przez reżysera Michała Derlatkę w asyście Bogny von Woedtke o złośliwych wiedźmach (Lidia Lisowicz w podwójnej roli) i poczciwym panie Piotrze (Sławomir Mozolewski), który wywabia z opresji siostrę (Dorota Fluder) swojego przyjaciela Bahira (Radosław Biniek), uwięzioną przez czarownicę. A później sam wpada w sidła innej wiedźmy. Wówczas z pomocą przychodzi mu z pomocą Bahir. Nad wszystkim próbuje zapanować Pani Bibliotekarka (także Dorota Fluder), której sytuacja wymyka się spod kontroli, kiedy gaśnie światło.
Całość przy wpadającej w ucho muzyce Sebastiana Ładyżyńskiego. Pomysłowa scenografia Michała Dracza, w dużej mierze z papieru, i same wnętrza książnicy wzbogacone o tajemniczy tunel, którym publiczność przechodzi, aby obejrzeć drugą bajkę, to fantastyczne miejsce, gdzie dziecięca wyobraźnia może „zaszaleć”. Okazało się, że dziś zaszalała, i to aż do przesady. Sztuka jest interaktywna i opiera się w części na dialogu z małymi widzami.
Ci – na widok czarownicy – nie przebierali w słowach. Podniecone dzieci, z wypiekami na twarzach, obrzuciły wiedźmę kilkoma dosadnymi określeniami. – Zabić cię, spalić. Jesteś starą głupią babuchą! – wykrzykiwał co rusz pewien chłopiec. Żywy temperament innego gasił co chwilę tata. Niewiele brakowało, a maluch zbliżyłby się do aktorki i porwał jej kostium. W drugiej części mali widzowie się nieco uspokoili, ale upiorne wrażenia o dzieciach, które na pewien czas wyglądały jak mali bohaterowie filmu grozy, pozostały.
Same aktorki nie kryły zdziwienia atakiem agresji maluchów. – Trochę na tym świecie żyję i długo gram dla dzieci, ale jeszcze się z czymś takim nie spotkałam… Nie mam nic przeciwko temu, żeby dzieci mówiły, że jestem brzydka, bo jako postać mogę im się nie podobać – mówi Lidia Lisowicz – ale słowo „zabić” czy spalić nie jest tutaj na miejscu – usłyszeliśmy. Aktorka, która skończyła kurs bajkoterapii, zamierza zrealizować projekt bajki terapeutycznej, aby starać się wytłumić napastliwość u małych widzów.
Z pewnością dzieci nie rozgraniczają świata bajki od rzeczywistości. Karmione są pełnymi agresji filmami animowanymi w telewizji. Już w przedszkolnym wieku grają w gry komputerowe, które wywołują negatywne odczucia. Trudno się więc dziwić, że na widok brzydkiej czarownicy dziecko nie będzie jej współczuło, tylko zapragnie ją zlikwidować i to tak, jak w średniowieczu. Na stosie!
Ponieważ spektakl nie ma właściwej sceny, tradycyjne popremierowe wręczenie kwiatów miało miejsce po sztuce, w Galerii Małych Form. Bogdan Nauka, dyrektor ZTA, podziękował aktorom i realizatorom za trud włożony w przygotowanie przedstawienia. Szczególne słowa podziękowania skierował do ekipy technicznej, która – nie dość, że musiała spektakl obsłużyć – to jeszcze w zakresie jej obowiązków było przywiezienie i rozstawienie sprzętu. Szef ZTA podziękował także paniom bibliotekarkom z Książnicy Karkonoskiej, że musiały teatr znosić przez czas prób.
Kolejne przedstawienia „Czarownic w bibliotece” 10 i 11 marca o godz. 10 w Książnicy Karkonoskiej przy ulicy Bankowej. Ilość miejsc ograniczona.
Obejrzyj video!
