Na końcu języka. Z orientalistą Andrzejem Pisowiczem rozmawiają Kornelia Mazurczyk i Zbigniew Rokita
Książka językoznawczo-przygodowa, której głównymi bohaterami są pasja i błyskotliwość oraz język, jako żywe i stale zmieniające się źródło komunikacji, wrażliwe na migrację, religię, politykę, gospodarkę i różne mody. Rozmowę z profesorem Andrzejem Pisowiczem, iranistą, armenistą, człowiekiem o niezwykłej kulturze wypowiedzi i erudycji, czyta się z wypiekami na twarzy, a ciekawostka goni anegdotę. Trudno jest przerwać lekturę, która zaczyna się od wyjaśnienia, dlaczego niektórzy piją herbatę, inni tea, a jeszcze inni чай. Po wnikliwym przeczytaniu książki można zabłysnąć wiedzą, bo kto z nas wie, czemu pewne języki znikają a inne powstają, od kiedy w Polsce używa się nazwisk, co ma wspólnego Babel z Wawelem, kiedy powstało pismo i czy więcej jest języków pisanych, czy niepisanych? Zaskoczy czytającego pochodzenie graficznego znaku zapytania oraz dlaczego piszemy od lewej strony. Książka, a przede wszystkim język narracji, rozbudzają ciekawość, ze swadą opowiedziana historia Armenii i wyjaśniona geneza konfliktów kaukaskich, nakreślone dzieje polskiej orientalistyki i gdzieś między rozdziałami malutki wkład w rok Henryka Sienkiewicza - noblista wymyślił pewien bardzo popularny wyraz. W skrócie, jest to propozycja dla tych, którzy mają duszę i serce humanisty. Gdyby w ten sposób pisano podręczniki akademickie, mielibyśmy samych naukowców. U profesora Pisowicza wszystko zaczęło się od starej skrzynki, atlasu i znaczków pocztowych... Książka w zbiorach Książnicy Karkonoskiej (JJ)
Zapora. Hubert Hender
Zapora w Pilchowicach - druga, co do wysokości i czasu powstania, tego typu budowla w Polsce. Ulubione miejsce wakacyjnych zdjęć. Jezioro Pilchowickie latem… z malowniczo położoną stacyjką (jej urokowi nie oparł się reżyser Jerzy Passendorfer, w którego filmie „Skąpani w ogniu” tu właśnie spotykają się główni bohaterowie grani przez Beatę Tyszkiewicz i Stanisława Mikulskiego), z tajemniczym (znów jednym z najwyższych w Polsce) mostem kolejowym. A czy wyobrażacie sobie te same miejsca w listopadzie, gdy spowija je (wcale nieromantyczna) unosząca się znad jeziora mgła, gdy nieustannie pada zimny deszcz, wieje przenikliwy wiatr, a z pobliskich lasów dochodzą przerażające odgłosy cierpienia? W takiej atmosferze dzieje się akcja powieściowego debiutu Huberta Hendera. Serię wstrząsających wydarzeń, makabrycznych zbrodni próbują rozwikłać policjanci z Jeleniej Góry. Muszą zmierzyć się z psychopatyczną osobowością mordercy, a także z sekretami, których rozwiązanie skrywają być może tajemne zakamarki archiwum miejskiego. Książka w zbiorach Książnicy Karkonoskiej (KH)
5 sekund do Io. Małgorzata Warda
- Poza wirtualnym światem nie mam nikogo ani niczego, do czego chciałabym wrócić – czytamy… Samotna nastolatka. Osierocona, pozbawiona rodzinnego ciepła, rozdzielona z młodszą siostrą. Jej życiu od lat towarzyszą gry komputerowe. To dzięki nim zawierała i rozwijała bliższe związki, to one pozwalały jej budować relacje z ludźmi. Pewnego dnia w szkole Miki dochodzi do tragicznej w skutkach strzelaniny. Tylko ona widziała sprawcę. Okazuje się, że dramat w liceum mógł mieć coś wspólnego z kontrowersyjną i tajemniczą grą, stworzoną w najnowszej technologii, gdzie gracz odczuwa nie tylko temperaturę otoczenia, zapachy i smaki, ale też ból. Może tam nawet przeżyć własną śmierć. Na prośbę policji Mika wkracza w wirtualny świat stworzony na upalnym, wulkanicznym księżycu Io. Czy i ona wpadnie w pułapkę piekielnie niebezpiecznej gry? „ – Co właściwie można robić w tej grze? […] Jak daleko można się posunąć w tej iluzji ? Czujesz ugryzienie zwierzęcia, silne pragnienie, dotykające cię dłonie… Gdzie leży granica tego, co można poczuć? - Nie ma granicy”. Książkę czyta się bardzo dobrze. Nie jest to historia, którą łatwo zapomnieć. Polecamy. Książka Małgorzaty Wardy została nagrodzona przez polską sekcję IBBY (International Board on Books for Young People). Książka roku 2015. Książka dostępna w Bibliotece Dziecięco-Młodzieżowej. (AJ)
