Takie akcje mają obalać mity dotyczące rzekomego zagrożenia jakie dla ludzi mają stwarzać wilki. Wczoraj (23 listopada) w Galerii Sudeckiej na temat tych drapieżników wypowiadali się między innymi lekarz weterynarii Dorota Węglińska, Waldemar Leszczyński, trener psów i bahawiorysta oraz Artur Pałucki z Karkonoskiego Parku Narodowego.
Przypomnijmy. Wilk w naszym kraju od 1998 roku jest objęty ścisłą ochroną gatunkową. Od tego momentu obserwujemy powrót wilka do wszystkich większych obszarów leśnych w naszym kraju. Pojawił się też na Dolnym Śląsku. Liczebność wilków od 1998 roku do 2022 roku wzrosła od 450 osobników do 1900.
Uczą młode polować
Powrót wilka na obszarach zachodnich ma charakter bardzo dynamiczny i następuje zarówno w Polsce, jak i Niemczech w Saksonii i Brandenburgii – mówi Artur Pałucki z KPN. - Karkonosze są jednym z ostatnich obszarów leśnych w Polsce, które zostały skolonizowane przez ten gatunek. Jesień i zima jest to specyficzny okres w życiu rodzin wilczych, kiedy podejmują one zachowania społeczne polegające na uczeniu młodych wilków strategii polowań. Dlatego może się zdarzyć, że przejeżdżając zobaczymy wilki przemierzające teren z jednego kompleksu leśnego do drugiego. Taki kontakt z wilkami oczywiście jest możliwy jednak bardzo rzadki.
Zapach człowieka odstrasza
W przypadku spotkania z wilkiem należy przede wszystkim zorientować się czy on nas czuje – dodaje trener psów Waldemar Leszczyński. - Zapach człowieka powoduje, że wilk na pewno się wycofa. Dlatego dobrze jest stwierdzić w jakim kierunku wieje wiatr.
Rzucają się na ludzi? To mit
Jak przekonywali fachowcy informacje o rzekomych atakach wilków na ludzi to mit. Zwierzęta te unikają ludzi, a jeśli już wejdą na czyjeś pole lub posesje bardzo łatwo je przepłoszyć między innymi uderzając o siebie metalowymi przedmiotami np. łyżką o miskę. Należy też umiejętnie zarządzać wyrzucanym jedzeniem. Gdy będziemy je wyrzucać do otwartych śmietników możemy sprawić, że będą do nich przychodzić dzikie zwierzęta.
Ostrożnie, a nic nam nie zrobią
Atmosfera wokół wilków jest napięta – mówi lekarz weterynarii Dorota Węglińska. - Balansuje on między pozostaniem drapieżnikiem, a uznaniem go za zwierzynę łowną. Wilka rzadko spotykamy na naszej drodze. Żyje on obok nas nieco jak duch i ciężko go wytropić nawet wtedy gdy podążamy jego śladem. Złą sławą okrył się także poprzez bajki i opowieści a jest to piękne i dostojne zwierze. O ile nie będziemy bardzo ekspansywnie wchodzić na ich teren to on na pewno nam nic złego nie zrobi.
