Robią to w każde wakacje od kilku lat, mają opracowaną technikę tak mycia, jak i rozmowy z klientami. Praca trwa 7- 8 godzin dziennie, w upale ("jak jest słońce, płyn szybciej schnie, od razu się na sucho leci i smug nie ma"), bywa, że z pleców złazi skóra o nadmiernego opalenia. Ale są sumienni, traktują swoja robotę niezwykle poważnie.
Co o swoim zajęciu mówią zainteresowani?
– Przeciątnie jest 30- 40 złotych dziennie, ale czasem można i stówę wyciągnąć.
W koszty wliczone są napaści słowne ze strony potencjalnych klientów, zwyczajne, popularne chamstwo, a bywa, że i fizyczna agresja ("przyjedzie nieraz taki paker z zimnym łokciem i się oberwie"). Na porządku dziennym są posądzenia o kradzieże i uszkodzenia samochodów. Mimo to konkurencja jest dość ostra.
– Parking trzeba zająć koło 7- 8 rano, ale generalnie nie wchodzimy sobie w drogę, są rewiry, pod hipermarketami, na Jasnej i tu, na Bankowej.
Kto jest zazwyczaj zainteresowany umyciem auta?
– Różnie, raczej młodzi, wcale nie w tych najdroższych furach, tacy przeciętni. Chociaż można niesamowite postaci spotkać, najrozmaitsze charaktery. Jest taka zasada, że najpierw podchodzi inkasent, potem my pytamy, negocjujemy stawkę.
Do matek z dziećmi nawet nie warto podchodzić, boją się. Większe zaufanie wzbudzają młodsze dzieciaki, takie po 7- 8 lat, ale oni nie potrafią myć jak trzeba, rysują szyby, w ogóle...
– Czasem trochę wstyd, jak ktoś znajomy idzie. Ale tak to jest, że jak się chce coś osiągnąć, to trzeba coś od siebie dać. Mnie tam to frajdę sprawia – powiedział jeden z rozmówców.
