“Kilka Autoportretów Emocjonalnych” Beaty Stankiewicz–Szczerbik

Beata Stankiewicz-Szczerbik w 1996 roku otrzymała dyplom na Wydziale Ceramiki i Szkła na Akademii Sztuk Pięknych im. Eugeniusza Gepperta we Wrocławiu. W swoich pracach zajmuje się: tworzeniem unikatów ze szkła: rzeźb, reliefów, witraży, kafli, mis, figurek, aniołów, prezentów, portretów. Projektuję i realizuję szkło w architekturze, czego przykładem są witraże w gotyckim kościele p.w. Św. Macieja we Wrocławiu.

Stosuje wiele technik szklarskich: szkło wypalane w formach: zamkniętych i otwartych, pate de verre, fusing , witraż i związane z nim malarstwo na szkle: kontur, patyna i emalia. Stosuje też szklarskie techniki malarskie na bryłach i kaflach, złocenia utrwalane termicznie i piaskowanie. Dzieła są niepowtarzalne i wykończone ręcznie szlifem i polerowaniem.

Brała udział w jedenastu wystawach indywidualnych i ok. dwudziestu zbiorowych, m.in. w wystawie New Glass Review 20 w Corning Museum of Glass w Corning w Stanach Zjednoczonych (1999) oraz Międzynarodowej Wystawie Szkła Kanazawa w Kanazawie w Japonii (2007).

Jej prace unikatowe znajdują się w zbiorach muzeów państwowych: Muzeum Narodowe we Wrocławiu (witraż gabinetowy “Jednorożec i Dziewczyna”), Muzeum Narodowe w Poznaniu (obraz szklany “Kobieta z misą”), Muzeum Miejskie w Jeleniej Górze (witraż artystyczny “Dziewczyna z sercem”, witraż artystyczny „Śpiąca z kręgosłupem”, rzeźba szklana “Panna Nadzieja”), Muzeum Polskiego Szkła Współczesnego w Sosnowcu (kafel “Dziewczyna z Różą”), Muzeum Akademii Sztuk Pięknych im. E. Gepperta we Wrocławiu (witraż “Człowiek, rower i okulary słoneczne” 1996). Unikaty szklane w kolekcjach krajowych i zagranicznych.