Stara Kamienica: Zamek w Rybnicy – wyłonił się z mroków dziejów

W dawnych kronikach nazywano je Laudis Palatium, co w łużyckim języku miało oznaczać „górę”. Położone na zalesionym kamiennym wzniesieniu o wysokości około 20 metrów, Ruiny zamku w Rybnicy znajdują się nieopodal od centrum wsi, stanowiąc nie tylko świadectwo dawnych czasów, ale także symbol lokalnej historii i rodowych tradycji.

Początki tego obiektu są owiane tajemnicą. Nie zachowały się pewne informacje na temat jego powstania, ale istnieje przypuszczenie, że już w XIII wieku na tym miejscu istniał drewniano-ziemny gród lub warownia. Wśród historyków dominuje przekonanie, że w latach 1364-1369 zbudowano tu murowany zamek. Został jednak zniszczony na początku XV wieku, lecz szybko podjęto starania o jego odbudowę i rozbudowę, co świadczy o jego znaczeniu i roli w tamtym okresie.

Podczas prac renowacyjnych w 1750 roku odsłonięto na jednej ze ścian datę 1234, która może wskazywać na najstarszą datę budowy części zamku. Niestety, podczas kolejnych prac w 1758 roku napis ten został zniszczony.

Przebudowy i renowacje

Zamek wielokrotnie ulegał dewastacji, szczególnie w okresach, gdy jego stan groził zawaleniem. W latach 1786 i 1794 przeprowadzono kolejne przebudowy i renowacje, jednak już w pierwszej połowie XIX wieku obiekt został opuszczony i zaczął popadać w ruinę. Do początku XX wieku jego zniszczone budowle służyły jeszcze jako obiekty gospodarcze pobliskiego folwarku.

Obecnie zachowały się jedynie fragmenty ścian – północna część głównego domu oraz ściana zachodnia, zbudowane z łamanego granitu i cegły wokół okien, z widocznymi resztkami kamiennych obramowań. Piwnice, których sklepienia kolebkowe są zasypane, stanowią świadectwo dawnej świetności i rozmachu budowy.

W pobliżu ruin znajduje się niewielki park o powierzchni około hektara, będący niegdyś przestrzenią rekreacyjną dla mieszkańców i gości zamku.