Akcję przekazania prezentów zorganizowano we wtorek (22.12). Był to miły akcent, który wywołał uśmiech na twarzach dzieci, ale potrzeb jest tu znacznie więcej.
- Niestety okazuje się, że system nie do końca funkcjonuje tak, by efektywnie pomoc mamom, które pomimo wielu przeciwności losu chcą wychowywać swoje pociechy i stworzyć im szczęśliwy oraz bezpieczny dom, którego często same nie miały – przyznaje Urszula Ragucka. - Mamy nadzieję, że wspólnie uda nam się zainteresować problemem wiele osób, którym los dzieci nie jest obojętny. Ważne jest wsparcie doraźne, ale najważniejsze jednak jest jak najszybsze wyremontowanie domu i stworzenie godnych warunków dla jego mieszkańców, szczególnie tych najmniejszych. Dlatego TKOPD będzie w stałym kontakcie i będzie starał się pomoc w każdy możliwy sposób, by dzieci nie trafiły do domów dziecka czy rodzin zastępczych, a mogły być wychowywane przez swoje mamy – dodaje U. Rogucka.
Warunki są w tej placówce bardzo trudne, ale dobra opinia o kierowniku tego ośrodka powoduje, że do niej starają się dostać matki z całej Polski.
- Jesteśmy bardzo zdeterminowane, by stworzyć swoim dzieciom ciepły i pełen miłości dom, i nasza pani kierownik bardzo nas w tym wspiera, ale też bardzo dużo od nas wymaga. Same prowadzimy kuchnię, dbamy o czystość i porządek nie tylko w swoich pokojach i pomieszczeniach wspólnych, ale i na zewnątrz. Wspieramy się wzajemnie przy opiece nad dzieciaczkami, jesteśmy też sobie wsparciem w chwilach kryzysowych. Drobne prace remontowe w tym np. malowanie ścian, tapetowanie, czy też palenie w piecu nie są nam obce - mówi Natalia Formela, jedna z mam.
Z założenia, w ośrodku mama z dzieckiem może przebywać maksymalnie do 12-miesięcy. Podopieczne są kierowane tu min. przez MOPS-y z całej Polski, obecnie nawet z tak odległych miejscowości, jak Stargard Gdański czy Ścinawa. W ośrodku przebywa 12 mam i 18 dzieci w wieku od 5 miesięcy do 12 lat.
- Problemów jest tu wiele, ale staramy się wspierać mamy, by uporały się z własnymi problemami, by usamodzielniły się i stworzyły swoim pociechom oraz sobie samym stabilną przyszłość – mówi Jolanta Fijałkowska, kierownik placówki. - Nie jest łatwo, bo od problemów z opałem i piecem centralnego ogrzewania, studnią głębinową, zapadającymi się podłogami czy odpadającymi tynkami, dochodzą takie normalne jak w każdym domu związane np. z chorobami dzieci i mam. Jednak staramy się być optymistami, bo rolą naszego stowarzyszenia jest przysłowiowe „dawanie wędki” nie jedynie „ryby”. Dziewczyny muszą nauczyć się radzić sobie z problemami dnia codziennego, brać odpowiedzialność za życie, szczęście i bezpieczeństwo nie tylko swoje, ale przede wszystkim swoich dzieci. Mamy to wielkie szczęście, że na swojej drodze spotykamy wielu ludzi o wielkich sercach. Dlatego wierzymy, że spełnią się nasze marzenia, by nasz dom został wyremontowany, a wtedy pozostanie nam jedynie praca terapeutyczna i opiekuńczo-wychowawcza. A tej się nie boimy, bo od dziesiątek lat zajmuje się nią MONAR kontynuując idee naszego założyciela Marka Kotańskiego - dodaje kierownik placówki.
