W poczekalni napięcie i zdenerwowanie pacjentów zawsze sięga zenitu. I co się z tym wiąże słownictwo określające sprawność przychodni często porównać można do wypowiedzi kibiców przeciwnych drużyn piłkarskich. Nie ma co się jednak dziwić. Lekarze wiecznie spóźnieni, bo po co mają być na czas, skoro przyjmują w prywatnych gabinetach i mają za to więcej pieniędzy niż te płynące z ośrodka – pisze do Jelonki mieszkanka Cieplic (dane do naszej wiadomości).
Dodaje, że w części dla dorosłych przyjmuje trzech lekarzy, a w recepcji pracują aż trzy panie. – Czy to naprawdę konieczne? Przecież zdecydowanie lepiej byłoby dla nas pacjentów gdyby zredukować te panie do minimum i zatrudnić jeszcze jednego lekarza. – W części dla dzieci jest tylko jedna pani recepcjonistka i nigdy nie ma problemu, żeby jakieś dziecko zostało bez opieki lekarskiej, a my dorośli musimy czekać przynajmniej trzy dni i jak przychodzi w końcu nasza kolej to okazuje się że komputery się zepsuły i powstaje straszne zamieszanie – czytamy.
– W ośrodku nie ma możliwość żeby przyjąć jakiś nagły przypadek. Jak wiadomo grypa przychodzi raczej niespodziewanie. Człowiek kładzie się, a rano wstaje z gorączką i bólem każdej kosteczki. To ostatnio spotkało mnie – kontynuuje pacjentka.
W przychodni przyjęła mnie recepcjonistka – jak zwykle z kamienną twarzą, bo przecież pacjent to wielkie szczęście. Spytałam, czy jest szansa, aby przyjął mnie lekarz. Na co Pani leciutko podnoszą się kąciki ust i już z zdecydowanie z lepszym humorem odpowiada mi, że nie! - Na nic zdały się tłumaczenia, że gorączka sięga 39°, Czytelniczka ma kłopoty z oddychaniem i jeszcze parę dolegliwości. Repcjonistka dała jej jeszcze burę, że nie wzięła nic na zbicie gorączki. – Owszem mogłam wziąć, zdiagnozować sobie chorobę i zrobić jeszcze parę innych rzeczy, ale czy to znaczy, że to my pacjenci musimy sami się leczyć? – pyta autorka listu.
