Bitwa zakończyła się zwycięstwem strony polskiej. Wygrana jest zasługą dowodzącego wojskami polskimi Jana Kazimierza, który zastosował skuteczną taktykę szachownicową. Polegała ona na ustawieniu oddziałów piechoty na przemian z jazdą. W decydującej fazie bitwy ważne okazało się też wykorzystanie przez znajdującą się w centrum ugrupowania polskiego piechotę siły ognia muszkietów i artylerii.
W polskie ręce wpadł obóz tatarski: namiot i zbroje chana, szaty, bogate tkaniny oraz mnóstwo kosztowności. Ponadto wiele świetnych koni tatarskich, szable, buńczuki większości czambułów, łuki i siodła oraz buława uciekającego Chmielnickiego. Wzięto do niewoli bardzo wielu Tatarów, których większość stanowili ranni. Odnaleziono tron polowy chana, porzucony w pośpiechu. W zdobytym taborze kozackim znaleziono masę sprzętu wojskowego oraz zrabowane dobra.
Straty kozacko-tatarskie wyniosły ok. 40 000-70 000 żołnierzy. Zginął sam Tuhaj-bej przecięty koncerzem husarza podczas walki oraz bracia chana Nuradyn i Amurat. Wzięto łącznie ok. 5000-15 000 jeńców. Własne straty wynosiły ok. 850 ludzi. (za Wikipedią).
Miej świadomość – Marek Tkacz, wydawca Jelonki.com.
