Uroczystość zaczęła się odegraniem hejnału jeleniogórskiego przez trębaczy z Filharmonii Dolnośląskiej. Zebrali się tam Ryszard Kaczorowski z małżonką, a także prezydent Marek Obrębalski i jego zastępcy, szef rady miejskiej Hubert Papaj również z zastępcami, przedstawiciele duchowieństwa i dyrektorzy miejskich instytucji.
W laudacji Hubert Papaj podkreślił, że zasługi Ryszarda Kaczorowskiego mają charakter tak ważny dla Polski, że kryterium lokalności staje się podrzędnym wobec tego, co ostatni prezydent na uchodźctwie uczynił dla dobra Ojczyzny. Przewodniczący rady miasta zwrócił uwagę, że uhonorowany gość jest świadkiem historii: uczestniczył w przełomowych wydarzeniach, widział Józefa Piłsudskiego, w końcu – skazany zaocznie na śmierć – został zmuszony do wyboru życia na emigracji po II wojnie światowej. Dodał też, że jako prezydent na emigracji został symbolem ciągłości niezawisłej Rzeczpospolitej, aż do momentu przekazania insygniów władzy demokratycznie wybranemu prezydentowi RP Lechowi Wałęsie, 20 grudnia 1991 roku.
Ryszard Kaczorowski – po przyjęciu okolicznościowych dyplomów i statuetki pamiątkowej, która czekała na niego od września ubiegłego roku – podziękował za przyjęcie go do grona społeczności jeleniogórzan. W ciepłych słowach wyraził się – jak to podkreślił „naszym mieście”. O jego wyższych uczelniach i szansach rozwoju. Przypomniał też zdania, jakie o Jeleniej Górze napisał w 1800 roku John Quincy Adams, szósty prezydent USA, który jako poseł berliński zwiedzał wówczas Dolny Śląsk: – Nie może być nic piękniejszego nad położenie samej Jeleniej Góry… Pięknie zbudowane miasto otoczone wzgórzami ze wszech stron.
Głos zabrał też Wacław Demecki, założyciel Wyższej Szkoły Menedżerskiej w Legnicy. To z jego inicjatywy prezydent Kaczorowski przyjechał na Dolny Śląsk. Mówca zaznaczył swój szacunek, jaki czuje dla honorowego jeleniogórzanina. Mówił także o swoich doświadczeniach z Legnicy, kiedy to – dzięki takim ludziom jak Ryszard Kaczorowski – miasta nie uważa się już jako ośrodek „okupacyjnych” wojsk radzieckich, ale centrum uniwersyteckie.
Przemawiał też płomiennie ojciec Eustachy Rakoczy, paulin, który przyjechał z Jasnej Góry z Sanktuarium Matki Boskiej Częstochowskiej. Z ekspresją opowiadał o patriotyzmie i misji Ryszarda Kaczorowskiego, który – zdaniem mówcy – w obecnych czasach, kiedy politycy robią sobie kabaret z ważnych dla kraju spraw – powinien być autorytetem. Zebrani usłyszeli w końcu Marka Obrębalskiego, prezydenta Jeleniej Góry. Ten cytował świętego Augustyna, który napisał, że miasta to nie tylko terytoria, lecz także ludzie i społeczności. A mieć w gronie swoich mieszkańców taką osobowość jak Ryszard Kaczorowski, to wielki zaszczyt.
Zgrzytem uroczystości była obecność Tadeusza D., byłego wicemarszałka województwa dolnośląskiego, który podał się do dymisji ze względu na ciążące nad nim zarzuty, zataił ciążący na nim wyrok za składanie fałszywych zeznań. Polityk usiadł blisko Ryszarda Kaczorowskiego i niewiele robił sobie z zamieszania medialnego wokół swojej osoby.
Wszyscy goście wysłuchali krótkiego koncertu w wykonaniu kwartetu Filharmonii Dolnośląskiej. Następnie udali się na bankiet. Honorowy obywatel Jeleniej Góry, prezydent Ryszard Kaczorowski był cały czas dyskretnie ochraniany przez funkcjonariuszy Biura Ochrony Rządu. BOR sprawdził także miejsca, gdzie przebywał dostojny gość, między innymi, pensjonat Villa Nova, w którym państwo Kaczorowscy zatrzymali się na obiad.
