Podczas wystawy w Muzeum Karkonoskim prezentowane będą filmy, nakreślające sylwetkę artystyczną Barbary Idzikowskiej oraz tajniki jej pracy nad prezentowaną instalacją. Natomiast wystawę unikatów i designu uzupełni dodatkowo projekcja filmu o artyście, przybliżającego metody jego pracy.
Wystawa Barbary Idzikowskiej “Śpiąca...” jest wynikiem rezydencji artystycznych wrocławskiej artystki w 2013 roku w Stanach Zjednoczonych - w The John Michael Kohler Arts Center w stanie Wisconsin oraz w The Studio of The Corning Museum of Glass w stanie New York.
Tytułowa “Śpiąca...” to szklana rzeźba naturalnej wielkości, a właściwie zarys kształtu kobiecego ciała, uzyskanego za pomocą szklanego całunu, spod którego wystają stopy z kryształowego szkła. Całość spoczywa na metalowym postumencie, kontrastującym czernią z bezbarwnym szkłem, z którego stworzona jest postać. Instalacja przywodzi na myśl śpiącą królewnę, piękną kobietę, czekającą nieświadomie na przebudzenie. Jest także powracającym w twórczości Barbary Idzikowskiej tematem kobiety i kobiecości – jednym z jego różnorodnych oblicz. Kobiety Idzikowskiej są zmienne i pełne życia. Są babami z bloku, antycznymi posągami, żywotnymi postaciami ze szklanych “kartek”, pośpiesznie nakreślonymi czarną kreską. Są na wskroś współczesne, a jednocześnie niosą uniwersalne wartości, niezmienne od pokoleń. Postać Śpiącej ukazuje piękno kobiecego ciała, uśpionego, ale pełnego witalności. Atmosfera instalacji przywodzi na myśl antyczny styl “mokrych szat", w którym subtelności piękna ludzkiego ciała ukazywano za pośrednictwem przylegającej do niego tkaniny. Refleksyjna, mistrzowsko wykonana instalacja Śpiącej... , nawiązuje dialog z Praczką i praniem, wiszącymi na stałe w holu głównym Muzeum Karkonoskiego. W obu pracach Idzikowska, cierpliwie tkając szklane nitki snuje opowieść o kobiecie, zbliża się do archetypu.
Wystawa Vladimira Kleina pt. “Szkło” pokazuje na przykładzie wybranych kilkunastu unikatowych rzeźb oraz kilkudziesięciu szkieł użytkowych całe spektrum zainteresowań i możliwości twórczych czeskiego artysty. Bryły kolorowego szkła, obrabiane “na zimno" przez Kleina, zmieniają się w formy inspirowane światem przyrody, ale też ludzkich namiętności i pragnień. Artysta dąży w swojej pracy do perfekcji, mistrzowsko wydobywa ze szkła wszystko, co najistotniejsze i najciekawsze – świadomie operuje kolorem, fakturą, matowością i połyskiem powierzchni. Abstrakcyjne, rzeźbiarskie formy o kontemplacyjnym charakterze pozwalają na chwilę refleksji, zachwytu nad pięknem otaczającego świata, zinterpretowanego poprzez materię szklaną.
Na ekspozycji zaakcentowana jest także działalność projektowa Vladimira Kleina, przez osiem lat związanego z firmą Crystalex w Novym Borze. Naczynia, głównie ze szkła barwnego, łączą w sobie funkcje utylitarne z wysokim poziomem estetycznym, co jest istotnym zagadnieniem w projektowaniu przemysłowym. Jednak w rozwiązaniach formalnych i zdobieniach stosowanych przez Kleina pojawiają się wyraźnie echa licznych podróży twórcy, przelewającego swoją ciekawość światem na szkło, a także jego doskonałe przygotowanie techniczne i plastyczne, pozwalające mu na realizację doskonałym pomysłów w realiach produkcji hutniczej.
