W teatralnym holu z daleka słychać bębny. Wchodząc na widownię Sceny Studyjnej Teatru im. Norwida publiczność zostaje zdominowana mroczną, przyciemnioną scenografią, którą wypełnia staroświecka szafa i centralnie usytuowany stół. W gotycko-ekspresjonistycznym nastroju przy zapalonych świecach krwiożercza hrabina Kotłubaj (wielowymiarowa głosowo i aktorsko Natalie Renaud-Claus) zaprasza gości na postny obiad. Przedziwnymi uczestnikami tej mrocznej uczty, gdzie potrawą jest jedynie kalafior, są: Markiza (rysowana charakterystyczną kreską Sabine Krug) oraz Baron (fantastyczny w tej roli Philipp von Schon-Angerer).
Na postnym obiedzie pojawia się także On - narrator (wyraziście rysujący swoją rozpacz David Thomas Pawlak), Bolek Kalafior, syn mieszczańskiej rodziny, przedstawiciel niższych sfer, alter ego Witolda Gombrowicza. Problem w tym, że Kalafior nie jest arystokratą, a jednak imponuje mu takie towarzystwo z wyższej sfery. On dostępuje więc tego zaszczytu i chce dorównać zachowaniem obiadowemu gronu. Tryska wiedzą, gra przed innymi dobrze ułożonego wartościowego człowieka. Lecz pomimo starań pozostaje na zewnątrz owego arystokratycznego konwenansu.
Adaptację młodzieńczego opowiadania dokonaną z klasą i humorem z doskonałym rozpoznaniem Gombrowiczowskiej tematyki pewną ręką poprowadził Robert Czechowski. Kameralna sztuka nic nie gubi z przewrotności oryginału, demaskuje jałowości przyjętych konwencji, pustki celebrowanych zachowań i rytuałów. Demonicznej biesiadzie dopowiada towarzysząca muzyka „na żywo” w wykonaniu Stefana Sieha. Silne wrażenie wywołują kostiumy projektowane przez Elżbietę Terlikowską. Ekspresjonistyczna, perwersyjna i dwuznaczna gra aktorów w zdzieranie kolejnych masek podana została nie jako teatralne danie postne, lecz uczta smaków najwyższej subtelności.
