Gofry wywodzą się z Belgii, gdzie ich tradycja sięga średniowiecza (XIII-XIV wiek), choć pierwsze wzmianki o podobnych wypiekach pojawiały się już w starożytnej Grecji. Współczesne, puszyste gofry belgijskie spopularyzował w XIX wieku Maximilien Consael z Gandawy.
Najpopularniejsze odmiany gofrów:
Gofry z Liege (leodyjskie): Powstały w XVIII wieku w belgijskim mieście Liege. Są cięższe, słodsze, wykonane z gęstego ciasta drożdżowego z grudkami cukru.
Gofry brukselskie: Lekkie, prostokątne i chrupiące, robione na bazie rzadszego ciasta.
Warto wiedzieć, że nazwa "gofr" wywodzi się od francuskiego słowa wafer, pochodzącego od niemieckiego wabe (plaster miodu), co nawiązuje do ich charakterystycznej struktury.
Gofry mają swoje święto
Międzynarodowy Dzień Gofra obchodzimy co roku 25 marca. Święto wywodzi się ze Skandynawii, gdzie data ta wiąże się z ludowym określeniem święta Zwiastowania Najświętszej Maryi Panny (vårfrudagen), które brzmieniem przypomina „dzień gofra” (våffeldagen). To doskonała okazja do jedzenia gofrów z bitą śmietaną, owocami lub dżemem.
Kluczowe informacje o Dniu Gofra:
- Skandynawskie korzenie: Tradycja ta jest szczególnie popularna w Szwecji, Norwegii i Danii, gdzie gofry są uwielbiane.
- Tradycja kulinarna: 25 marca oznaczało w dawnych gospodarstwach czas, w którym kury znosiły więcej jaj po zimie, co ułatwiało przygotowanie ciasta gofrowego.
- Współczesne obchody: Dzień ten jest celebrowany w kawiarniach, domach oraz przedszkolach, gdzie dzieci uczą się przygotowywać te słodkie wypieki.
- Uniwersalność: Choć kojarzone z latem i bałtyckimi kurortami, gofry dzięki temu świętu zyskały popularność przez cały rok.
