Cieplice: Triduum Paschalne

Wielki Czwartek upamiętnia Ostatnią Wieczerzę, podczas której Jezus ustanowił sakrament Eucharystii oraz kapłaństwo. W tym dniu wierni zgromadzają się na Mszę Wieczerzy Pańskiej, gdzie liturgicznie wspominają tę doniosłą chwilę i uczestniczą w ceremonii umycia nóg, nawiązującej do gestu pokory Jezusa wobec swoich uczniów.

Wielki Piątek to dzień męki i śmierci Chrystusa na krzyżu. Jest to dzień głębokiego smutku, refleksji i modlitwy. W kościołach odbywają się liturgie Męki Pańskiej, a wierni gromadzą się, by uczcić ofiarę Jezusa dla zbawienia ludzkości. Wiele miejscowości organizuje także drogi krzyżowe, podczas których wierni przechodzą trasę przypominającą o drodze Jezusa na Golgotę.

Wielka Sobota to dzień oczekiwania na Zmartwychwstanie. Jest to dzień ciszy i oczekiwania, gdyż Kościół czeka na zmartwychwstanie Chrystusa. Wieczorem odbywa się uroczysta liturgia Wigilii Paschalnej, podczas której wierni witają Zmartwychwstałego, a Kościół zapełnia się radością i nadzieją.

Triduum Paschalne stanowi więc najgłębszy moment liturgiczny i duchowy roku kościelnego, kiedy wierni żyją w intensywnej atmosferze tajemnicy paschalnej, prowadzącej ich od męki przez śmierć do radości zmartwychwstania Chrystusa.

Jak mówi proboszcz parafii Matki Bożej Miłosierdzia, ks. Mariusz Majewski:

Tajemnica zmartwychwstania to jest tajemnica miłości, nieskończonej miłości Boga wobec człowieka, wobec całego stworzenia. Przeżywamy to Triduum Paschalnym, to są trzy doby: Wielki Piątek, ofiara krzyża zapowiedziana w wydarzeniu Wielkiej, Wielkiej i Ostatniej Wieczerzy. Tak, to nazywamy to Mszę Świętą Wieczerzy Pańskiej. Ofiara, która się dokonuje w Wielki Piątek to cała liturgia Męki Pańskiej, Drogi krzyżowe, które przeżywaliśmy, adoracja krzyża i potem dzień sobotni, który jest dniem ciszy, spokoju, wyczekiwania. Tak jak wielki szabat, którym Bóg odpoczął, podzielę stworzenia, tak teraz odpoczął po dziele odkupienia, złożony do grobu i wszystko wyczekuje do prawdy na to najważniejsze wydarzenie, jakim jest zmartwychpowstanie, czyli zmartwychwstanie. W języku polskim mamy bardzo piękną nazwę, która mówi o istocie tych świąt, że jest to doprawdy Wielkanoc. Wigilia Paschalna, czyli czas czuwania, kiedy w nocy gromadzimy się na liturgii niezwykłej, wyjątkowej. Jest to, owszem, trzeba powiedzieć, najdłuższa liturgia, ale też najpiękniejsza dzięki słowu, dzięki muzyce, która jest wykonywana z radosnym Alleluja, tej prawdy, że Chrystus zmartwychwstał, że grób jest pusty, że w Chrystusie i my z martwych stajemy z naszych grzechów. Ale też patrzymy na tę rzeczywistość końca, kiedy i nas kiedyś w grobie złożą. Ale właśnie nie będzie to ostatnie słowo, bo w Bogu ta pełnia jest poprzez pełnię życia, odkrywając tę prawdę, że do życia wiecznego jesteśmy stworzeni. Wszystkim, którzy w tych dniach starają się przeżywać doświadczenie wiary, męki, śmierci i zmartwychwstania Chrystusa, życzę właśnie tej bliskości Boga, który przeprowadza nas przez te różne doświadczenia i cierpienia, bólu, śmierci, umierania w grobie, złożenia. Aby przeżyć prawdziwie radość zmartwychwstania tego poranka, gdzie światłość zwycięża, a Chrystus jest światłością świata. I tego światła w sercu każdej i każdemu życzę. Niech będzie pochwalony Jezus Chrystus.