Jelenia Góra: Tłumacz o książce Davida Friedricha Schulzego

To kolejna pozycja będąca cennym materiałem źródłowym dokumentującym przeszłość naszego regionu. Wydane w 1804 w Lipsku dzieło zawiera opis pieszej wędrówki autora odbytej we wrześniu 1802 roku. Jej trasa wiodła przez Herrnhut, Żytawę, Oybin, Frýdlant, Lázně Libverda, Unięcice, Świeradów Zdrój, Szklarską Porębę, Cieplice, Jelenią Górę, Kowary, Gryf i Lubań do Zgorzelca. Znajdziemy tu m.in. szczegółowe sprawozdania z wizyt w osadzie Braci Morawskich w Herrnhut oraz w pałacu znanego naukowca A. Traugotta von Gersdorfa w Unięcicach, relacje z Oybina, Smreka, Chojnika i Śnieżki, a także jedyny znany opis noclegu w legendarnej Michelsbaude przy Starej Drodze Celnej w Wysokim Grzbiecie Gór Izerskich. Lekturę pogłębiają dygresje historyczne, a mnogość szczegółów dotyczących życia codziennego i otoczenia pozwala czytelnikowi przenieść się w czasie i obserwować świat oczami wędrowca sprzed ponad dwustu lat.

Autor książki David Friedrich Schulze urodził się 9 czerwca 1775 roku w Tiefensee koło Düben (Saksonia), rozpoczął naukę w szkole średniej w wieku 13 lat w Torgau. Po studiach w Lipsku w latach 1793–1796 pracował tam jako nauczyciel domowy do roku 1799; następnie przybył do Budziszyna, gdzie został nauczycielem domowym i wychowawcą u rodziny ówczesnego marszałka sejmiku Gottloba Adolfa Ernsta von Nostitz und Jänkendorf (1765–1836), późniejszego ministra rządu w Dreźnie; po sześciu latach (1805) wyjechał jako zastępca pastora do Waldau, a w 1806 r. jako diakon do Bernstadt. 9 czerwca tegoż roku poślubił Eleonorę Louisę z d. Krieger z plebanii w Gräditz. Zyskał renomę jako katecheta i kapelan w sierocińcu i więzieniu w Żytawie, w którym to mieście 9 sierpnia 1804 roku wygłosił swe pierwsze kazanie. Zmarł po krótkiej chorobie w Waldheim w Saksonii 27 lipca 1810 roku.

Promowana dziś pozycja książkowa jest napisana w formie reportażu, dokumentu – mówi Marcin Wawrzyńczak. - Została wydana anonimowo, nigdzie w niej nie było wymienione nazwisko autora ani data powstania. Sama historia ustalenia kto jest jej autorem była dość ciekawa, bo w bibliografiach historycznych występują w tej roli dwie postacie. W toku tłumaczenia udało się się na podstawie pewnych wskazówek ustalić, ze jest nim David Friedrich Schulze, pastor i kaznodzieja. W momencie powstanie dzieła miał 27 lat. Jest to opis jego dziesięciodniowej wędrówki z Turyngii w Góry Olbrzymie, czyli Karkonosze. Dla współczesnego czytelnika najciekawsze są opisy Śnieżki, Lubania, Chojnika, Kowar czy też pałacu w Pobiednej. Autor opisuje też spotkania z różnymi postaciami ze swojej epoki oraz wydarzenia momentami śmieszne, momentami przerażające jakie spotkały go w podróży.