Dolny Śląsk: Sztuka na betonie

Boguś, bohater najnowszego spektaklu legnickiego teatru, to typowe dziecko wielkiej płyty. Żyje bez pracy, bez celu i ambicji. Ma poczucie, że "układ" zabrał mu wszystkie perspektywy. Boguś nie chce nawet wchodzić w "układ", bo - jak twierdzi - wszyscy, którzy w niego wejdą, szybko się "kurwią". A Boguś chce być sobą. "Jestem wkurwiony, chcę walczyć. (..,) Wkurwienie to będzie AIDS XXI wieku. Obudziłem się dzisiaj rano i poczułem to - jutro to samo przydarzy się tobie. Przyłącz się, bądź jednym z pierwszych, walcz" - mówi Boguś. I robi co może. Walczy z układem, niszcząc gadżety. Jego broń to kij bejsbolowy i negacja.

Made in PiekarySpektakl, którego premiera odbędzie się w najbliższą niedzielę, zostanie pokazany w opustoszałej hali na legnickich Piekarach, osiedlu mieszkaniowym, gdzie o kontakt z kulturą równie trudno jak o spokojny spacer po zmroku. Jest to miejsce, gdzie codziennie dwadzieścia tysięcy osób zamyka się w swoich betonowych klatkach i żyje własnym życiem. Po zmroku na ulicach pomiędzy blokami spotka się tylko młodych, którzy podobnie jak Boguś są zagniewani na rzeczywistość, która rzadko daje im jakąkolwiek szansę. To właśnie oni, nastoletni chłopcy, czasami chwytają za kije bejsbolowe. Jedni po to, żeby zdobyć pieniądze, inni, żeby udowodnić światu (a może przede wszystkim sobie), że jednak coś w życiu zależy od nich. To ludzie, o których socjologowie mówią, że są pokoleniem odrzuconym, odrzucającym wszelkie normy i autorytety. Tak jak bohaterowie Made in Poland. Dla nich gazety są dobre, bo "można na nich jeść, można nimi wytrzeć dupę. Są lepsze niż radio. Radiem nie wytrzesz dupy".- Bo tu wszystko jest do dupy. Żyjesz na betonie. W szkole masz beton pod nogami i przy tablicy. Wychodzisz na ulicę, też beton - mówi jeden z nastoletnich mieszkańców legnickich Piekar, który od kilku tygodni uważnie przygląda się temu, co w centrum jego osiedla robią artyści. Dla niego i jego kolegów to jedyna rozrywka. Wreszcie coś się dzieje.