Jerzy Lechowicz urodził się 9 lutego 1921 r. w Zakopanem. Dorastał w sportowej rodzinie Krzeptowskich, z których wyszli mistrzowie kombinacji norweskiej i alpejskiej. Tam zaraził się narciarską pasją. Od najmłodszych lat uprawiał biegi, zjazdy ale przede wszystkim preferował skoki. Pierwsze sukcesy odnosił w barwach „Wisły” Zakopane – klubie założonym przez pułkownika Franciszka Wagnera, dowódcy 3 Pułku Strzelców Podhalańskich a zarazem działacza Polskiego Związku Narciarskiego, organizatora Narciarskich Mistrzostw Świata FIS w Zakopanem w 1939 r. Sukces mistrzowski powtórzył w 1946 w sztafecie o Puchar PZN. W czasie wojny, zwerbowny przez pułkownika Wagnera, na nartach przez Karpaty przewoził przesyłki kurierskie do Czech i Węgier.
W 1946 roku jako reprezentant Klubu Sportowego „Gwardia” Zakopane przyjechał do Szklarskiej Poręby na czwórmecz narciarski w biegach i skokach. Tu spotkał Wandę Truchlińską, organizatorkę imprez sportowych, tu pozostał na zawsze; w związku małżeńskim z Wandą przeżyli 55 lat. To z osobami Wandy i Jerzego Lechowiczów rozpoczyna się historia sportów zimowych w powojennej Szklarskiej Porębie. Już w 1946 Wanda wraz z młodymi pasjonatami sportów zimowych zorganizowała sekcję narciarską Klubu Sportowego „Unia” Szklarska Poręba. Jerzy od niemal samego początku występował w jego barwach.
Był najlepszym zawodnikiem w narciarstwie na Dolnym Śląsku. Przez 12 lat zdobywał tytuł mistrza Dolnego Śląska w kombinacji klasycznej. Zawody Narciarskich Mistrzostw Dolnego Śląska kilkakrotnie rozgrywane były w Szklarskiej Porębie. Tu tytuł mistrza zdobywał przed własną publicznością. Jako zawodnik i trener doprowadził do rozbudowy istniejących na terenie miasta skoczni i wybudowania kilku małych ośrodków treningowych. Był motorem i współorganizatorem ważnych imprez w polskim narciarstwie. Do tradycji należały Noworoczne Zawody w Skokach Narciarskich, na które do Szklarskiej Poręby przybywali skoczkowie z Zakopanego, Wałbrzycha czy z Harrachova. Klub Sportowy „Unia” organizował też inne zawody z udziałem najlepszych zawodników Polskich i zagranicznych. W konkursach skoków Jerzy Lechowicz rywalizował ze Stanisławem Marusarzem, Janem Kulą, Danielem Krzeptowskim, Władysławem Tajnerem, Ryszardem Witke.
Pracując jako leśnik w leśnictwie Zieleniec miał doskonałe rozpoznanie warunków do uprawiania narciarstwa biegowego w wysokich partiach Gór Izerskich. On odkrył Szklarską Porębę dla nart biegowych. Był jednym z pierwszych biegaczy, którzy już w latach 40-ych i 50-ych organizowali zawody w biegach narciarskich na Białej Dolinie, Hali Szrenickiej i późniejszej Polanie Jakuszyckiej. Wraz z Włodzimierzem Paszkiewiczem, Kazimierzem Makarowskim, Tadeuszem Jankowskim i Leszkiem Kuźmą, nie posiadając ratraków i innych urządzeń, sami wytyczali trasy i zakładali ślady.
W Szklarskiej Porębie Jerzy Lechowicz organizował również Mistrzostwa Dolnego Śląska w biegach narciarskich i Mistrzostwa Polski w biegach narciarskich. Jako zawodnik, czynnie uprawiał sport do 1964 r.
