Na razie bez wody, ale i tak o wodzie na scenie jest praktycznie wszystko: piosenki, skecze, zapowiedzi, manifest, tańce, wizualizacje i bulgotanie.
Dziś w Zdrojowym Teatrze Animacji dosłownie rządził jego dyrektor, Bogdan Nauka, który jest autorem sztuki i scenopisu. – Skończyły się żarty: czeka was teraz poważna praca aktorska – zapowiedział młodym adeptom teatru reżyser.
Ćwiczono poszczególne elementy, ale nie osobno, lecz w zestawieniu. Teraz sztuka powoli zaczyna nabierać logicznych kształtów. Zaczyna się od hejnału jeleniogórskiego i występu narratorów, w których wcielają się: Zuzanna Rzemińska, Matylda Lisiecka i Maciej Sokołowski. Narratorzy - ubrani w stroje kąpielowe i... płetwy, anonsują powrót Teatru Jelonka Górskiego na scenę i tematykę „Chlapania”, czyli wodę z każdego punktu widzenia. Później następują dalsze układy. Jakie? Nie zdradzimy.
Zadanie jest o tyle trudne, że teksty nie są wolne od trudnych słów. Ale dzieci przy okazji poszerzają zasób słownictwa i przezwyciężają nieśmiałość. Teatr wielu z nich pozwala uzyskać wiarę we własne siły, a występ przed publicznością na pewno będzie długo wspominanym przeżyciem.
Dziś też powstawały wizualizację do scen pływania synchronicznego. To przepiękny baletowy układ wymyślony przez Dorotę Bąblińską-Korczycką. Dziewczynki „pływają” przy majestatycznych dźwiękach muzyki elektronicznej, a widzowie na ekranie zobaczą, jak ta sama scena wygląda z 10 metrów wysokości!
Premierę zapowiedziano na nadchodzącą niedzielę, 2 sierpnia. Ale już w sobotę odbędzie się pokaz przedpremierowy! Zatem czasu jest bardzo mało. Znając jednak ubiegłoroczne doświadczenia Teatrzyku Jelonka Górskiego, dni wystarczy, aby całość zapiąć na ostatni guzik, choć będzie to kosztowało instruktorów (Dorotę Bąblińską-Korczycką, Bognę von Woedtke oraz Lidię Lisowicz) oraz młodych aktorów sporo wysiłku. Nagrodą będą oklaski i podziw widowni.
Impreza może odbyć się dzięki wsparciu Instytutu Teatralnego im. Raszewskiego w Warszawie oraz pomocy Urzędu Miasta w Jeleniej Górze pod patronatem Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego. Dzieci codziennie same relacjonują przebieg „LWT”, a można się o tym przekonać odwiedzając blog http://www.teatr.jgora.pl/lwt/
