Zaczytaj się z Jelonką - 14 czerwca

Instytut. K. C. Archer (powieść 16+)

Ta książka „wołała” mnie już od dawna, tytuł wydawał mi się obiecujący. Sama okładka – ciemna, z wielkim, otoczonym jakby gwiazdami okiem, wokół którego widoczne są pierścienie znaków zodiaku, sugerowała dość niecodzienną treść. Postanowiłam więc nie czytać opisu na tylnej obwolucie, tylko zabrać się za czytanie. Cóż, na pewno nie spodziewałam się, że akcja rozpocznie się w kasynie, stawiałam raczej na tajne ośrodki badawcze. Fabuła skręca jednak w nieco innym kierunku – główne tematy krążą wokół: postrzegania pozazmysłowego, medium i to różnego rodzaju, utworzonej dla nich specjalnej uczelni oraz tajnego, rządowego spisku. Szpiegowska przygoda i zjawiska parapsychizne w jednym.

Głowna bohaterka Teddy, która swoich zdolności używa głównie do wygrywania pieniędzy, zostaje zwerbowana do instytutu, który uczy osoby o specjalnych zdolnościach, jak mają radzić sobie z poskramianiem mocy i ich stopniowym rozwijaniem. To szkolenie ma ich przygotowywać do pracy w FBI. Choć tematyka jest bardzo odległa od moich zainteresowań, autorce udało się mnie wciągnąć w tę opowieść, dzięki różnorodnym bohaterom i relacjom, jakie między sobą budowali, a także tajemnicom, jakie ich dzieliły. Jedną z takich postaci był Clint, zdawałoby się wzór dyscypliny i dyrektorskiej troski. Oczywiście Piro z miejsca skojarzył mi się z „X-Menami”.

Dla mnie najlepszymi fragmentami były te, które pokazywały współprace drużyn, np. podczas wykonywania zadań sprawnościowych, przy testach semestralnych czy na misji kopiowania danych z bazy FBI. To, co mnie rozczarowało, to to, że zakończenie sugeruje ciąg dalszy (ten nie doczekał się polskiego wydania). Szkoda, że Archer nie domknęła tej historii w jednym tomie.

Zaskakujące było to, że książka ta jest debiutem autorki. Jest na tyle solidnie spisana i zredagowana, że sama stawiałabym, że przed jej wydaniem K. C. Archer napisała wiele powieści. Bardzo porządny warsztat i przemyślana fabuła. Sugeruję, żeby sięgać po nią w dojrzalszym wieku, szczególnie, że Teddy jest dwudziestokilkulatką, zbyt młody czytelnik może się nią po prostu znudzić. W Bibliotece Dziecięco-Młodzieżowej „Instytut” można znaleźć na półce z książkami przygodowymi.

 mkc

Biuro detektywistyczne Lassego i Mai. Skradzione muffinki i inne komiksy. Martin Widmark, Helena Willis

Kto z rodziców dzieci w wieku wczesnoszkolnym nie zna cyklu o Lassem i Mai niech pierwszy rzuci kamieniem. Teraz możecie polecić swoim pociechom kolejną, komiksową, odsłonę kultowego już cyklu o młodych detektywach. W moje ręce trafiła trzecia część, ale podobnie jak w powieściach, można wszystko czytać niezależnie od kolejności wydania. W komiksie znajdziemy znane nam z książek postaci, a wszystko jest spójnie, w tej samej kolorystyce i klimacie. Myślę, że to idealna pozycja dla jeszcze młodszego odbiorcy niż jego pierwowzór. Znajdziemy tu wszystko – ludzkich bohaterów (ach ten pastor i jego miłość do słodyczy), przestępstwo ( w tym przypadku kradzież m.in. muffinek i medali), zagadkę i porządne śledztwo. To wprost idealne połączenie dla osób, które chcą zachęcić swoje pociechy do rozpoczęcia przygody z książką. 

(AS)

Friedrich Iwan. Katalog wystawy. Muzeum Karkonoskie, 2026

W połowie lutego bieżącego roku w Muzeum Karkonoskim otwarto wyjątkową ekspozycję poświęconą twórczości Friedricha Iwana. Wydarzenie to zainaugurowało cykl wystaw prezentujących sylwetki śląskich twórców pt. „W kręgu karkonoskiej kolonii artystycznej”. Ekspozycji towarzyszy obszerny katalog, bogaty w wysokiej jakości reprodukcje dzieł artysty. Zanim jednak przejdziemy do omówienia samej publikacji, warto przybliżyć postać jej głównego bohatera.

Friedrich Iwan, urodzony 8 sierpnia 1889 roku w Kamiennej Górze, odebrał staranne wykształcenie akademickie, które ukształtowało jego późniejszy styl. Artysta wypracował autorską metodę tworzenia kolorowych akwafort odbijanych z jednej płyty, co stało się jego znakiem rozpoznawczym i pozwoliło na uzyskanie unikalnych efektów kolorystycznych w grafice.

W 1924 roku artysta osiadł na stałe w Jeleniej Górze (ówczesnym Hirschbergu), nabywając dom przy ul. Stefana Żeromskiego (Goethestrasse 3), gdzie mieszkał i tworzył przez kolejne 22 lata. Friedrich Iwan był postacią silnie wpisaną w lokalną społeczność. Działał w Stowarzyszeniu Artystycznym „Młyn św. Łukasza” w Szklarskiej Porębie, które skupiało najważniejszych twórców regionu. Był także członkiem aktywnego w regionie Towarzystwa Karkonoskiego (Riesengebirgsverein-RGV). Utrzymywał bliskie kontakty z gospodarzami karkonoskich schronisk i często w ramach podziękowania za gościnę pozostawiał w nich swoją pracę.

Niniejszy katalog to wyjątkowa okazja, by poznać blisko 300 prac Friedricha Iwana – pochodzących ze zbiorów Muzeum Karkonoskiego, Muzeum Śląskiego w Görlitz oraz prywatnych kolekcjonerów. To pierwszy tak kompletny zbiór reprodukcji tego artysty. Publikacja prowadzi nas przez całą drogę twórczą Iwana: od charakterystycznych dla niego, chłodnych i bezludnych zimowych pejzaży, po tętniące życiem, wiosenne krajobrazy. Znajdziemy tu nie tylko krajobrazy Karkonoszy, Gór Izerskich, widoki miast i miasteczek Dolnego Śląska, ale także unikatowe ilustracje z czasów wojny, aż po miejsca, które stały się jego domem po 1946 roku. Do „lektury” Iwana proponujemy podejście niespieszne. Warto zatrzymać się i przyjrzeć na spokojnie miejscom, jakich dziś już nie zobaczymy, warto spojrzeć na te miejsca oczami artysty, który patrzył na nie uważnie i z czułością. Zachwycić się ciszą w Malej Upie, posłuchać gwaru jeleniogórskiego targowiska, poczuć zapach karkonoskich ziół…

Gorąco zachęcam każdego, kto ma taką możliwość, do obejrzenia wystawy dzieł Friedricha Iwana w Muzeum Karkonoskim. Ekspozycja potrwa do 31 sierpnia 2026 roku. Tymczasem my czekamy na kolejne działania związane z cyklem „W kręgu karkonoskiej kolonii artystycznej”.

Publikacja dostępna w zbiorach Działu Regionalnego z Czytelni