- Chciałbym, że by to była rozmowa o teatrze i wyborach, a nie o sytuacji na jeleniogórskiej scenie – mówił na początku gospodarz spotkania, Marcin Nowakowski.
Reżyser opowiadał o swojej młodości, gdy za rękę z babcią poszedł do teatru lalkowego. To było jego pierwsze spotkanie ze sceną i na zawsze zapadło w jego pamięci.
- Gdy w Niemczech wybierałem kierunek studiów, wiedziałem, że musi to być teatr – mówił W. Klemm.
Poszedł do szkoły aktorskiej, ale ponieważ nie był dobrym materiałem na aktora, powiedziano mu wprost, żeby sobie dał spokój z zawodem którego nie będzie dobrze wykonywał. Jak chce pracować w teatrze, niech wybierze coś innego. - To może jest okrutny sposób odzierania ze złudzeń, ale mi wyszło na dobre, tak zaczęła się moja nauka, a potem praca reżysera – mówił Klemm.
Czym ma być teatr? Ma być miejscem gdzie obecna jest rzeczywistość, ale nie jako jej opis, ale jako komentarz, a czasami spór z rzeczywistością. Nie będzie już taki jak teatr za czasów Szekspira, gdy aktualne teksty pisano z dnia na dzień, próbowano przed południem a wieczorem wystawiano. Wtedy teatr był miejscem dyskursu artystycznego, ale też politycznego i społecznego.
- Teatr europejski, którego mecenasem jest państwo ma obowiązek dyskutować z rzeczywistością, nawet jeśli nie zawsze się to mecenasowi podoba – mówił W. Klemm – Kariera Artura Ui Brechta była dyskursem z rządzącą wówczas prawicową juntą. Brecht jest genialnym autorem, który jak wizjoner przewidział na przykład nacjonalizację banków w czasie kryzysu. A to dzieje się teraz w Europie.
Zapytany przez towarzyszącą reżyserowi jak wierna muza, kierowniczką literacką, Joanną Wichowską o różnicę między edukacją teatralną w Polsce i Niemczech, reżyser mówił o dominacji Stanisławskiego, a nieobecności w szkole Grotowskiego i Kantora.
- W Niemczech źródeł inspiracji teatralnych jest więcej i to powoduje większe bogactwo aktorskich umiejętności – wyjaśnił.
Zapytany dlaczego uczył się w Niemczech powiedział: – Po prostu jako 12 latek wyjechałem z rodzicami z Polski. Tam się uczyłem i pracowałem, w Berlinie i w Wiedniu. Ale do Polski wróciłem, bo tutaj wyrażam się najpełniej. Tutaj chcę robić teatr.
Po dzisiejszym spotkaniu decyzje reżyserskie i dyrektorskie Wojtka Klemma będą choć trochę bardziej zrozumiałe. Nawet jeśli nie zawsze akceptowane. Reżyser nie miał za dużo czasu na dyskusje po spotkaniu, ponieważ spieszył się na próbę generalną przed jutrzejszą premierą „Trzech sióstr” według Czechowa.
