Wystawa HOMAGE TO SALVADOR DALI, której podtytuł brzmi „Między jawą a snem”, jest projekcją obrazów z pogranicza dwóch światów: realnego oraz nierzeczywistego tak, jak stykiem dwu rzeczywistości są marzenia senne. Jest próbą badania onirycznej przestrzeni. Na styku zrozumienia i tajemnicy, gdy sen splata się z rzeczywistością, a pamięć postaci z ich obrazami onirycznymi, rodzi się pytanie: co to oznacza? Jednak rozszyfrowanie takiego przekazu nie jest proste i nie wiadomo, czy jest to możliwe, stanowi jednak inspirację dla twórczości artystycznej.
Wystawa nawiązuje do dokonań artystów, których surrealistyczna poetyka i obrazowanie przeniknęły nie tylko do plastyki, ale również do literatury, fotografii i filmu. Sztuka ta dała początek nieskrępowanej wolności, uwolniła świadomość ludzką od ograniczeń i skrępowań racjonalizmu na rzecz wyobraźni. Fotografia w powszechnym przekonaniu będąca odbiciem rzeczywistości, stała się w tym nowym ujęciu środkiem do interpretacji doświadczeń onirycznych i zjawisk przeżywanych na jawie. Czynili to nie tylko przez stosowanie różnych zabiegów technicznych, głównie fotomontażu, ale też nadawania dokumentalnym fotografiom nowych znaczeń. Do kręgu fotografów powiązanych z surrealizmem należy zaliczyć m.in.: Man Raya, Hansa Belmera, Raoula Ubaca, Herberta Bayera.
Wystawa jest hołdem dla postaci i twórczości Salvadora Dali’ego, najbardziej znanego, chociaż nie jedynego artysty z kręgu tego kierunku w sztuce. Nie ma wątpliwości, że jako twórca był bardzo zainteresowany zjawiskami psychologicznymi; snem, ekstazą, czy deliryczną interpretacją różnych zjawisk. Fotografie prezentowane na wystawie są odejściem od rzeczywistości zarejestrowanej na fotografii, rzeczywistości odbitki fotograficznej w stronę autorskiej, subiektywnej kreacji. Są próbą wyobrażenia innej rzeczywistości, opartej wprawdzie na fotografii jako odbiciu świata fizycznie realnego, która jednakże przez komputerową interwencję staje rzeczywistością iluzyjną, wirtualną a może transcendentną.
Parafrazując słowa wybitnego fotografa amerykańskiego Ralpha Gibsona: „Kamera wprowadziła mnie w nowy wymiar, do wyrażenia całkiem nowego odczucia. Moje obrazy otrzymały jakiś zdecydowanie surrealistyczny posmak. Nie pojmuję jakie to wszystko ma znaczenie, ale obserwuję to dalej. Z czasem będzie to dla mnie jasne, że fotografowałem jakiś senny stan”, mogę powiedzieć: komputer i jego oprogramowanie wprowadziły mnie w całkiem nowy wymiar, umożliwiły wyrażenia wizji spoza realnego świata.
ZENON HARASYM urodził się 12 maja 1941r. w Borysławiu. Ukończył Poli¬technikę Wrocławską w 1964 r., a w 1976 r. doktoryzował się w Instytucie Metrologii Elektrycznej Politechniki Wrocławskiej. Członek Związku Polskich Artystów Fotografików od 1978 r. Od 1994r. używa także pseudonimu Nez 0'Hara. Współzałożyciel grup artystycznych: „sześć” (1961–1962), „Odra-65”(1965). Brał udział w ponad 310 wystawach zbiorowych w kraju i zagranicą uzyskując liczne nagrody. W dorobku artystycznym ma 60 wystaw indywidualnych. W 2009r. został odznaczony przez Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego odznaką „Zasłużony dla Kultury Polskiej”, a w 2017 r. Honorową Odznaką Zasłużony dla Województwa Dolnośląskiego. Jego prace znajdują się w zbiorach Muzeum Narodowego we Wrocławiu, Muzeum Historii Fotografii w Krakowie, Muzeum Sportu w Warszawie, Liptowskiego Muzeum w Ruzomberoku (Słowacja), Zeiler Photo und Film Museum w Zeil a/M (Niemcy). Biografię opublikowano w Encyklopedie Internationale des Photographes de 1839 a nos jours - CD-ROM.Ed. Ides Et Calendes. Neuchatel (Szwajcaria) - 1997, Antologii Fotografii Polskiej 1839-1989 - Lucrum -Bielsko-Biała - 1999, Słowniku Biograficznym Fotografów Polskich 1846-2006, ZPAF, Warszawa 2008. Od ponad 35 lat zajmuje się kolekcjonowaniem starych fotografii. Jest członkiem Stowarzyszenia Historyków Fotografii oraz autorem i współautorem książek z historii fotografii i poradników dla kolekcjonerów starych fotografii.
