Bunraku jest tradycyjną formą japońskiego teatru lalek. Jednym z trzech gatunków japońskiego teatru klasycznego. Początki japońskiego teatru lalek bunraku sięgają XVI-XVII wieku. Ta sceniczna sztuka nazwę zawdzięcza pseudonimowi słynnego lalkarza Uemura Bunraku. Tradycyjne lalki bunraku są wyposażone w ruchome oczy, usta i palce. Prowadzone przez trzech animatorów mogą wykonać każdą właściwą człowiekowi czynność. rn rnIzumi Yoshida (rocznik 1989) - absolwentka łódzkiego VIII Liceum Ogólnokształcącego im. Adama Asnyka w klasie dwujęzycznej z wykładowym językiem niemieckim (2009) i studentka Wydziału Operatorskiego i Realizacji Telewizyjnej ze specjalnością film animowany i efekty specjalne w PWSFTViT w Łodzi (od 2009). Dotychczas zrealizowała dwie etiudy animacyjne: “Przebudzenie” (2010) i “Miraż” (2011).
Waldemar Wolański - aktor, reżyser, dramaturg, wykładowca uczelni artystycznych. Od 1992 jako dyrektor naczelny i artystyczny prowadzi Teatr Lalek Arlekin w Łodzi. Wieloletni wiceprezes i prezes jedynej organizacji lalkarskiej w Polsce – Polunima (polskiej sekcji międzynarodowego stowarzyszenia lalkarzy). Swoje prace magisterską i doktorską poświęcił właśnie teatrowi bunraku: szczegółowej budowie lalki, a także recepcji tego teatru w Polsce. Jeden z nielicznych specjalistów w Polsce od typologii i konstrukcji lalek bunraku. Wyreżyserował kilkadziesiąt sztuk w teatrach lalek, teatrach dramatycznych i teatrze telewizji, autor kilkunastu scenariuszy teatralnych, książek dla dzieci, młodzieży i dorosłych.
Scenografia jest dziełem Joanny Hrk. Choreografię przygotowała Małgorzata Fijałkowska. Muzykę napisał Tomasz Walczak.
Występują: Dorota Fluder, Lidia Lisowicz, Katarzyna Morawska, Rafał Ksiądzyna, Sylwester Kuper i Jacek Maksimowicz.
Skomentuj
Komentarze są dostępne dla zalogowanych użytkowników.
Nie ma jeszcze komentarzy.