Kowary świętowały Barbórkę

W ramach tegorocznego święta mieszkańcy oraz przedstawiciele miasta spotkali się przy tablicy upamiętniającej górników pracujących w kowarskich kopalniach, aby złożyć kwiaty i uczcić ich pamięć. Następnie uroczystości przeniosły się do Miejskiego Ośrodka Kultury, gdzie odbyły się występy Kowarskich Wrzosów, Kowarskiej Orkiestry Rozrywkowej oraz dzieci i młodzieży z lokalnych szkół i przedszkola. Po części artystycznej przygotowano poczęstunek, otwarto wernisaż poświęcony Krystynie Koniecznej, a dzień zakończył koncert zespołu Droga na Ostrołękę.

Historia górnictwa w Kowarach jest długa i bogata. Jej początki wiążą się z rokiem 1148, kiedy waloński gwarek Laurentius Angelus odkrył na zboczu Rudnika rudę żelaza. Wkrótce, na polecenie Bolesława Kędzierzawego, powstała tu osada górnicza. Wydobycie rudy i wytapianie żelaza szybko sprawiły, że Kowary zaczęły odgrywać ważną rolę gospodarczą w regionie. Górnicy mieli liczne przywileje i byli ludźmi wolnymi, co wyróżniało osadę i pozwalało jej konkurować z Jelenią Górą.

W 1513 roku Władysław Jagiellończyk nadał Kowarom prawa miejskie, podkreślając ich rosnące znaczenie. W XVI wieku miasto stało się jednym z najważniejszych ośrodków przemysłu żelaznego na Dolnym Śląsku. W tym samym okresie rozwijała się produkcja broni. Kowarscy rusznikarze zdobyli opinię jednych z najlepszych, wytwarzając broń palną, i kule armatnie. To właśnie tu król Zygmunt August zamówił dwa tysiące luf do muszkietów.

Rozwój przerwała wojna trzydziestoletnia. Zniszczenia, wyludnienie i zatopione kopalnie zahamowały działalność górniczą. Miasto musiało oprzeć swoją gospodarkę na tkactwie, które przez wiele lat stanowiło główne źródło utrzymania mieszkańców.