tych, którzy chcieli sprzedać tysiące poniemieckich rzeczy zalegających strychy,
komórki i obórki, stał się w ostatnich latach trzecią co do wielkości imprezą
kolekcjonerską w Polsce. Widać to chociażby po obszarze jaki zajmują wystawiający.
Plac ratuszowy dawno już nie wystarcza, stragany wypełniły też ulice Długą, Szkolną
Solną, Konopnicką, place wokół parkingów. Łatwiej można zapytać czego na Jarmarku nie było, bo tym co było do kupienia można zapełnić kilkanaście książek z historii sztuki,
literatury czy kiczu. Prawdziwe dzieła sztuki sąsiadowały z podróbkami masowo przywożonymi z Belgii i Holandii. Stamtąd pochodziła większość miedzianych i
mosiężnych przedmiotów. Widać też było rosnącą aktywność młodych jeleniogórzan,
którzy sprzedawali książki, płyty zabawki i inne drobiazgi. Widać, że przejęli się
hasłem sprzed lat i postanowili wziąć sprawy w swoje ręce.
Handlarze przyjechali z całej Polski i jak mówili, w Jeleniej Górze można zrobić
dobry interes, chociażby na Niemcach, którzy co roku coraz liczniej zjawiają się na
Jarmarku.
Ich zdaniem głównym mankamentem jest kompletny brak kubłów na śmieci i przenośnych
toalet. Na braku toalet zarabiają lokale położone przy placu, natomiast brak kubłów
skutkuje tym że śmietniki na sąsiadujących podwórkach zapełniają się błyskawicznie.
Problem w tym, że tak naprawdę giełda od kilku lat nie ma prawdziwego organizatora,
chociaż w dokumentach figuruje Urząd Miasta. Jednak funkcja organizacyjna miasta
ogranicza się do pobierania opłat przez straż miejską.
