Klasyków należy palić? Przyszłość teatru w młodych umysłach

Goście próbowali odpowiedzieć na pytania: czy należy radykalnie postępować z klasyką teatralną, czy może całkowicie ją odrzucać, aby tworzyć nowatorską sztukę? Krzysztof Mieszkowski stwierdził na festiwalu w Łodzi, że „klasyków należy palić”.

- To zależy jakim tematem i tekstem zajmujemy się w danym momencie. Po prostu bierzemy tekst do ręki i próbujemy go dzisiaj ludziom opowiedzieć w tym sensie palenie klasyków, czy tez ubieranie ich we współczesny strój mentalny, to zdecydowanie metaforycznie bym się z tym zgodził. Jednak bez solidnej bazy, na której aktor mógłby się oprzeć nie ma wolności, ale ta wolność musi być wobec czegoś. Jednak przyzwyczajenia i nawyki mentalne są rzeczą niedobrą – powiedział Jacek Poniedziałek, aktor.

Już wiele lat minęło po rewolucji teatralnej, której goście są zarówno dziećmi, jaki współtwórcami. W Polsce wciąż trwa nieustająca walka o nowoczesną sztukę, o obalenie zastanych nawyków myślowych, na których nie ma miejsca we współczesnym teatrze polskim.

- Faktycznie powiedziałem, że trzeba spalić Szekspira, Dostojewskiego i tak dalej, ale w kontekście na temat szkół teatralnych, skuteczności ich obecności w naszym życiu kulturalnym, na ile uczniowie tych szkół mogą uczestniczyć w nowoczesnym teatrze. Moim zdaniem szkoły te są przesiąknięte konserwatywnym myśleniem i nauczaniem, psują młodych ludzi poprzez to, ze zamykają ich światopogląd i pasje, wychowują konformistów. Z tego powodu proces wyłaniania artysty jest w Polsce skazana na jakąś karykaturę – stwierdził Krzysztof Mieszkowski.

Jacek Poniedziałek jest absolwentem Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej w Krakowie. Występował na deskach m.in. Teatru im. Juliusza Słowackiego oraz Teatru Starego w Krakowie. Od 1999 roku jest aktorem Teatru Rozmaitości, a od 2008 członkiem zespołu Nowego Teatru w Warszawie.rn rnKrzysztof Mieszkowski jest dziennikarzem i krytykiem teatralnym. W 1991 roku założył i został redaktorem naczelnym „Notatnika Teatralnego”, czyli kwartalnika poświęconemu teatrowi współczesnemu. W 2006 roku został dyrektorem naczelnym i artystycznym Teatru Polskiego we Wrocławiu.