Skoruń. Maciej Płaza
„Skoruń” to jedna z tych książek, których omawianie stwarza największe problemy. Bo z jednej strony wszystko już było: wiejsko-małomiasteczkowy krajobraz, opowieść o dzieciństwie i dorastaniu, zauroczenie dziewczyną, pierwszy alkohol, a z drugiej strony opowieść tchnie świeżością i oryginalnością, które, jak do tej pory, doceniło jury Nagrody Literackiej Gdynia 2016 i Nagrody im. Kościelskich 2016.
Skoruń to młody, nieokiełznany chłopak, trochę urwis, trochę trzpiot. Niezależny, krnąbrny, uparty – świat poznaje i oswaja po swojemu. Mieszka z rodzicami gdzieś w podsandomierskiej wsi. Co ważne – akceptuje to miejsce, nie planuje ucieczki do miasta. Bunt, który z racji wieku i charakteru jest jego udziałem dotyczy zdecydowanie relacji rodzinnych, szczególnie z ojcem, wiecznie zagniewanym i rozzłoszczonym, skonfliktowanym właściwie z całym otoczeniem. Niezgodę Skorunia budzą też niedopowiedzenia, tajemnice, zdarzenia z przeszłości, o których nikt mu nie chce dokładnie opowiedzieć, a przecież wciąż są obecne w rozmowach dorosłych i nadal budzą emocje. Choćby przechowywana gdzieś w gospodarstwach poniemiecka broń, która rozpala jego wyobraźnię czy rzeka i jej wiosenne humory – Sandomierszczyzna to teren, gdzie Wisła czasami pokazuje swoje mroczne oblicze. Mieszkańcy wsi często opowiadają o powodzi, która była wyjątkowo groźna i tragiczna w skutkach. Czy ojciec skorunia wie coś więcej? Lecz powieść Macieja Płazy (debiutanta!) to przede wszystkim opowieść o ludzkim, powikłanym życiu, smutnych, żeby nie powiedzieć dramatycznych losach, jak choćby opowiadanie o Siekierskiej, niegdyś najbogatszej kobiecie we wsi, teraz samotnej, opuszczonej, obłąkanej…
Piękny, dosadny a jednocześnie liryczny język, zwłaszcza w odniesieniu do przyrody i empatyczny, rozumiejący i identyfikujący się ze swoimi bohaterami narrator, wsłuchujący się z uwagą w ich słowa, jakby był jednym z nich to także niezwykle istotne elementy podsandomierskiej ballady. Silna niegdyś w polskiej literaturze tematyka wiejska, na długi czas porzucona, znów zyskała nowy głos, choć bliższe prawdy byłoby stwierdzenie, iż mamy do czynienia z elegią dla odchodzącego (a może nigdy nieistniejącego) świata. Książka dostępna w zbiorach Książnicy Karkonoskiej. (KH)
Ja, Judaszka- Debiut literacki Ewy Bartkowskiej
Miejsce zamieszkania - kiedyś blisko Jeleniej Góry a obecnie daleko stąd.
Młoda dziewczyna z małej wsi trafia do szkoły średniej i tu... zaczyna się historia wielkiej miłości między młodziutką dziewczyną z duszą humanistki a dojrzałym mężczyzną po przejściach i to nie będzie tajemnicą - nauczycielem matematyki i jej wychowawcą. Skandal? Nuda? No nie, ich miłość jest pretekstem do dojrzałej analizy uczucia z punktu widzenia głównych bohaterów Alicji i Wiktora. Dokonywanie wyborów, odwaga w podejmowaniu decyzji, życie na własny rachunek i poszukiwanie szczęścia – każdy może tu znaleźć odrobinę siebie. Książka dostępna w zbiorach Książnicy Karkonoskiej. (EIB)
Nie ma jak w przedszkolu – Małgorzata Górna.
Jacek już nie może się doczekać pierwszego dnia w przedszkolu. To zupełnie nowe miejsce, pełne uśmiechniętych dzieciaków, w którym panują zasady inne niż w domu. Chłopiec uważnie się wszystkiemu przygląda i tyle się uczy. Wśród dzieci dużo szybciej mu to idzie. Lepi z przyjemnie gładkiej masy solnej, je owoce, choć dotąd ich nie lubił, a po powrocie do domu sprząta i pracuje – tak bardzo mu się podoba rola dyżurnego. Dzięki opowiadaniom o Jacku każdy przedszkolak łatwiej oswoi się z nową sytuacją i chętniej pomaszeruje na spotkanie nowych przyjaciół i prawdziwej przygody.
Nie ma jak w przedszkolu to bardzo fajna i zabawna książka. Rodzice małego psotnego Jacusia postanawiają, aby ich synek rozpoczął edukację przedszkolną. Mieli nadzieję, że w przedszkolu chłopiec wiele się nauczy i zmieni swoje postępowanie. Przecież przedszkole to miejsce, gdzie dzieci dowiadują się mnóstwa ciekawych rzeczy, mają kontakt z rówieśnikami i mają dobrze zorganizowany czas wolny. Tak, właśnie tego było trzeba małemu Jackowi, by skupił się na czymś ważnym i przestał psocić.
Książka niesie z sobą pozytywny przekaz. Czytając opowiadania mamy wrażenie, że przedszkole to najlepsza rzecz jaka mogłaby się przytrafić małemu człowiekowi. Jacek opowiada nam swoje przygody w bardzo prosty i beztroski sposób. Chłopiec cieszy się ze wszystkiego i pokazuje nam, że rozstanie z rodzicami wcale nie musi być straszne, gdy wokół jest tyle cudownych i przyjaznych mu osób. To idealna książka dla każdego trzy czy cztero latka, którego stresuje ta nowa sytuacja. Te krótkie opowiadania rozwieją wszystkie wątpliwości i strachy małego człowieka. Polecamy! Książka dostępna w zbiorach Książnicy Karkonoskiej. (AJ)
Dziedzictwo von Becków - Jax Joanna; czyta Elżbieta Kijowska
To historia, której początki sięgają lat sprzed II wojny światowej, a wszystko kończy się we współczesnej Polsce. Miłość Polki Marii i Niemca oficera SS. Historia niby banalna, Niemiec poznaje Polkę w przedwojennym Gdańsku. Niestety dzieli ich nie tylko narodowość, ale również status społeczny.
Maria jest ubogą polską nauczycielką wychowaną w sierocińcu. Natomiast Werner pochodzi z bogatej rodziny i jednocześnie jest członkiem NSDAP. Dwa odmienne światy. Na drodze do ich szczęścia staje wszystko to, co ich początkowo dzieliło, a przede wszystkim rodzina von Becków, która inaczej zaplanowała jego życie. Okazuje się, że na losy ludzi mają wpływ nie tylko inni ludzie, ale również sytuacja polityczna. Najpierw wybuch wojny, a potem nowy ustrój polityczny w powojennej Polsce. Akcja książki toczy się na przestrzeni 80 lat. Jest wspaniałą sagą rodzinną. Audiobook dostępny w zbiorach Wypożyczalni Książki Mówionej Książnicy Karkonoskiej. (AS)
