Wystarczy krótki spacer przez centrum Jeleniej Góry, aby przekonać się, że skala problemu jest ogromna. Kamienice przy placu Ratuszowym, niemal pod okiem prezydenta Jeleniej Góry i kamer monitoringu straży miejskiej, zapaćkane bohomazami.
To samo na innych traktach starego miasta. Kolorowe elewacje odnowionych za setki tysięcy złotych budynków – zniszczone sprejowymi znakami, plamami i napisami. Pokazują to palcami turyści, również niemieccy. Graffiti jest zjawiskiem globalnym, ale w tamtejszych miastach, zwłaszcza w zabytkowych centrach, niemal niespotykanym. Za wandalizm grożą surowe kary, a stróże prawa bezlitośnie wandali ścigają.
A u nas? Jak się dowiedzieliśmy w straży miejskiej, istnieje tam baza danych dotycząca grafficiarzy. Strażnicy fotografują oszpecone miejsca i na podstawie podpisów (podobno każdy grafficiarz ma swój), a potem tropią sprawców. Efekt mizerny.
– Złapanie wandala na gorącym uczynku jest bardzo trudne. Grafficiarze działają głównie pod osłoną nocy – tłumaczą strażnicy.
Jak widać, próba ucywilizowania graffiti, zastosowana przez władze miasta, przerosła oczekiwania pomysłodawców. Zamiast postraszyć grafficiarzy mandatem i zwrotem kosztów za remont zeszpeconych kamienic, pozwolono im się wyżyć podczas oficjalnie zorganizowanych mistrzostw. Wydzielono też fragmenty murów, na których można było legalnie malować. Skutek raczej odwrotny od zamierzeń.
Sposobem miało być też pokrycie zabytkowych murów specjalną substancją, która ułatwia zmywanie bohomazów. Problemem okazały się koszty, bo specyfik jest bardzo drogi.
