Jelenia Góra: Sztandar na jubileusz Pogotowia Ratunkowego

Uroczystości rozpoczęły się mszą świętą w Bazylice pw. św. Erazma i Pankracego. Po niej pracownicy Pogotowia i zaproszeni goście przeszli ulicami centrum miasta do gmachu Teatru im. C.K. Norwida gdzie odbyła się dalsza cześć obchodów rocznicowych. Tam tez członek Zarządu Województwa Dolnośląskiego Jarosław Rabczenko wręczył Pogotowiu sztandar. W trakcie uroczystości wręczono wyróżnionym pracownikom instytucji odznaczenia resortowe oraz nagrody dyrektora Pogotowia. Uhonorowano także byłych dyrektorów instytucji.

Wraz z byłymi i obecnymi pracownikami Pogotowia świętowali samorządowcy, przedstawiciele służb mundurowych oraz rożnych jednostek służby zdrowia. Nie zabrakło życzeń, gratulacji ale i slow uznania dla działalności Pogotowia. Artystycznie uroczystość uświetnił występ dzieci z Miejskiego Przedszkola nr 10 oraz Orkiestry Dętej Kopalni i Elektrowni "Turów".

Pogotowie przez te wiele lat przechodziło różnego rodzaju perturbacje - mówi prezydent Jeleniej Góry Jerzy Łużniak. - Niektórzy pamiętają jak pogotowie było na Wojska Polskiego, jak stamtąd wyjeżdżało i jak tam też czekaliśmy w kolejce jak się komuś coś wydarzyło. Dzisiaj Pogotowie funkcjonuje przy szpitalu na ulicy Ogińskiego, ma tez swoja bazę na Cieplickiej w Sobieszowie. Wiem na czym polega ciężka praca Pogotowia. Dziękuję Ratownikom, że są, bo naprawdę w wielu sytuacjach oni ratowali i ratują życie mieszkańców Jeleniej Góry.

Pogotowie Ratunkowe w Jeleniej Górze swoją działalność rozpoczęło w 1949 roku – kiedy to Zarząd Główny Polskiego Czerwonego Krzyża podjął decyzję o utworzeniu zakładu opieki zdrowotnej o nazwie Stacja Pogotowia Ratunkowego w Jeleniej Górze z siedzibą przy Al. Wojska Polskiego 21. Z ramienia PCK pełnomocnikami ds.organizacyjnych był Czesław Schabowski, a następnie Aleksander Pilichiewicz. Pierwszymi pielęgniarkami były: Barbara Pogonowska, Irena Stasiewicz i od 1959 roku Maria Kopaniecka. Pierwszymi kierowcami byli: Stefan Guła, Bolesław Krowicki, Józef Wiącek. Początkowo kierowcy pełnili także rolę sanitariuszy. W roku 1950 zatrudniono sanitariuszy do pracy w Pogotowiu. Pierwszym z nich był Stanisław Borciuch. Pierwszymi pracownikami administracji była Aniela Kucharska, Wiesława Janiszewska i Marian Świętochowski.

W roku 1951 na mocy decyzji władz centralnych PCK przekazał Pogotowie Ratunkowe Radzie Narodowej w Jeleniej Górze. Na przełomie lat 70 i 80 Pogotowie utraciło swoją samodzielność i stało się Oddziałem Pomocy Doraźnej Zespołu Opieki Zdrowotnej, a następnie Wojewódzkiego Szpitala Zespolonego w Jeleniej Górze. 1 stycznia 1984 roku decyzją Wojewody Jeleniogórskiego utworzono Wojewódzką Stację Pogotowia Ratunkowego. Wraz z reformą administracyjną jeleniogórskie Pogotowie stało się jednostką organizacyjną Województwa Dolnośląskiego.

Pogotowie Ratunkowe w Jeleniej Górze obsługuje miasto Jelenia Góra, powiat karkonoski, lubański, lwówecki i kamiennogórski. W strukturze pogotowia jest 14 zespołów ratowniczych oraz dwa zespoły transportowe. Do dyspozycji mają one około 30 pojazdów tzw. pierwszoliniowych oraz rezerwowych. Pogotowie ratunkowe zatrudnia około 160 ratowników medycznych.