Miało być nowocześnie, jest – jak zwykle. Co prawda informatyzacja dotarła już pod szkolne strzechy, ale wciąż nie jest w pełni wykorzystywana. Chodzi o internetowe dzienniki lekcyjne. Zdaniem zwolenników taka forma miała zmniejszyć zalew biurokracji i umożliwić dostęp do kontrolowania przez rodziców postępu w nauce ich dzieci.
Tymczasem nauczyciele wciąż noszą pod pachą dzienniki, których wzór opracowano kilkadziesiąt lat temu i toną w papierkowej robocie.
– Mam dostęp do internetu i biegle posługuję się komputerem. Przyznam, że elektroniczny dziennik bardzo pomógłby mi w pracy – mówi jeden z uczących wychowawców. Nie poda nazwiska, ponieważ boi się wyjść przed orkiestrę.
– Tam, gdzie pracuję, większość pedagogów o elektronice ma bardzo blade, czasami żadne pojęcie – dodaje.
Wprowadzenie internetowych dzienników zapowiadano już kilka lat temu w Zespole Szkół Ogólnokształcących nr 1 im. Żeromskiego. Jednak na razie wciąż jest to tylko propozycja, choć szkoła uważa się za jedną z nowocześniejszych w mieście i regionie.
Nowością w niektórych klasach (głównie informatycznych) pozostaje wysyłanie smsami i pocztą elektroniczną wykazu ocen uczniów do rodziców, którzy udostępnili swoje dane nauczycielom.
Dyrekcje nie ukrywają, że problem leży nie tyle w braku obycia nauczycieli z tajnikami komputera czy internetu, ale w sferze techniki. – Aby takie rozwiązanie było jak najbardziej skuteczne, każde pomieszczenie lekcyjne powinno mieć gniazdko z dostępem do internetowej sieci lub łącza bezprzewodowe. Na to oświaty nie stać – słyszymy od jednego z szefów jeleniogórskiego gimnazjum.
Opory mają też oświatowi urzędnicy, którzy przyzwyczaili się do tradycyjnych rozwiązań i nie zamierzają zgodzić się na oddanie papierowych dzienników na makulaturę. – Dziennik jest dokumentem ścisłego zachowania, czasami wręcz poufnym. Nie ma jeszcze rozwiązań prawnych, które by to zmieniły. Nie chcemy mieć kłopotów robiąc rewolucję na siłę – usłyszeliśmy.
Jak podkreślił Ryszard Wach, naczelnik Wydziału Oświaty urzędu miejskiego w Jeleniej Górze, nie oznacza to sprzeciwu wobec postępu oraz informatyzacji.
– Prowadzimy elektroniczny nabór do szkół ponadgimnazjalnych. Wszystkie gimnazja mają dostęp do internetu. Uczniowie za jego pośrednictwem mogą składać podania do wybranych szkół średnich bez konieczności biegania ze stertą papierów – podkreśla.
Jeszcze trzy lata temu takiej możliwości nie było. Może, więc, nadejdzie przełom w szkolnych dziennikach? Ich zwolennicy wymieniają same zalety: bez kłopotu rejestrują dane odnośnie frekwencji, uwag, stopni. Są dostępne dla rodziców, a dzięki temu uczniowie mniej oszukują informując o swoich ocenach. Odpowiednio zabezpieczony e-dziennik jest bardziej bezpieczny od tradycyjnego: nie można ukraść go z pokoju nauczycielskiego.
