Pułkownik E. Jakubowski był jedną z ikon Jeleniej Góry. Urodził 19 kwietnia 1924 w Drzewcu. W wieku 21 lat wstąpił do wojska, z którym związał swoją karierę zawodową do 1984. Brał udział między innymi w forsowaniu Nysy Łużyckiej oraz w walkach z UPA na terenie województwa lubelskiego i rzeszowskiego w latach 1945–1946 (został ranny w trakcie walk w rejonie Lubaczowa).
Od 1962 związany był z Jelenią Górą, zaś od 1975 zajmował stanowisko szefa Wojewódzkiego Inspektoratu Obrony Cywilnej w Jeleniej Górze. Piastował również mandat radnego Rady Powiatowej w Lwówku Śląskim (dwie kadencje) oraz mandat Radnego Rady Wojewódzkiej w Jeleniej Górze (dwie kadencje). Przez wiele lat był prezesem zarządu okręgowego Związku Kombatantów i Byłych Więźniów Politycznych w Jeleniej Górze.
Jego dziełem był jeleniogórski Domu Kombatanta. Za swą działalność na wielu obszarach był wielokrotnie odznaczany za swoją służbę Polsce, w tym krzyżami: Kawalerskim i Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski. W 1999 został wyróżniony przez Radę Miejską w Jeleniej Górze tytułem „Zasłużony dla miasta Jeleniej Góra”.
Pogrzeb płk. Edwarda Jakubowskiego odbywał się w ceremoniale wojskowym, przy asyście kompani honorowej z jednostki wojskowej w Bolesławcu oraz orkiestry garnizonu z Żagania
O tym, jak ważną był postacią dla Jeleniej Góry i nie tylko świadczyły liczne delegacje różnych środowisk, przede wszystkim kombatanckich. W tłumie żegnających płk. E. Jakubowskiego nie zabrakło samorządowców na czele z prezydentem Jeleniej Góry Marcinem Zawiłą. Był on jedną osób, które wygłosiły mowę pożegnalną nad trumną zmarłego.
W kondukcie pogrzebowym szło wiele pocztów sztandarowych między innymi ze szkół z miast, z którymi był związany w trakcie swojego życia Edward Jakubowski.
