– Srebrzyste obłoki, czasami nazywane świecącymi obłokami, to cienkie, lśniące chmury, zbudowane z kryształków lodu o srebrzystej, rzadziej pomarańczowej lub niebieskawej barwie. Mają postać poszarpanych włókien lub ławic. Tworzą się w mezosferze, na wysokości 75 - 85 km.
W Polsce można je obserwować w okresie bliskim przesileniu letniemu, kiedy Słońce chowa się pod horyzont na głębokość 6 – 16 stopni – pisze do nas Tadeusz Kolbuch, który zjawisko zaobserwował 13 lipca o godz. 22. 25 nad Górą Szybowcową.
– W tym okresie nocą niebo jest dość ciemne, a jednocześnie Słońce oświetla wysoko położone kryształki srebrzystych obłoków. Najczęściej widać je około północy, nad północną częścią horyzontu.
Dziękujemy panu Tadeuszowi za ciekawą informację, a Państwa zachęcamy do obserwacji nieba.
