Giorgio Vasari, biograf najsłynniejszych artystów nowożytnych. Louis Vauxcelles, najbardziej dosadny spośród krytyków tendencji awangardowych.
Jak wyglądałby odbiór sztuki, gdyby zabrakło opiniotwórczych źródeł? Czy indywidualny sposób interpretowania dzieła przez odbiorcę skazany jest każdorazowo na niepowodzenie?
Działania garstki spośród najważniejszych twórców w historii sztuki poddane zostały subiektywnej filmowej interpretacji, w której kluczowe okazały się nie recenzje znawców, a rekwizyty, gesty oraz nastrój, co z kolei rodzi pytanie, na ile język werbalny niezbędny jest w procesie analityczno-interpretacyjnym?
Poszukiwanie pięknej formy bywa żmudne, bywa także daremne, ale jej odbiór zawsze pozostaje wyborem niezależnym od powszechnego mniemania, tak jak pojęcie piękna każdy z nas definiuje odmiennie.
Scenariusz i reżyseria, montaż filmowy: Ewa Mickiewicz
Występują: Justyna Dżaman – Vasari/Vauxcelles, Klaudia Trojanowska – Raphael, Paula Lis – Bronzino, Anna Sikora – Murillo, Iza Tupcik i Ewelina Duda – Boucher, Martyna Jarosz – David, Marta Bordych – Goya, Martyna Majda – Courbet, Karolina Wróbel – Manet/Manet, Katarzyna Mosiądz – Van Gogh, Aleksandra Kołodziej – Picasso, Sebastian Prędkiewicz – Marinetti, Małgorzata Wasilewska – Schwitters Anna Pasiak – Magritte, Oliwia Rodziewicz – Malewicz, Błażej Recki – Pollock, Joanna Taurogińska – Warhol, Elżbieta Surmacz – Reinhardt, Marta Mytnik – Beuys, Daria Chraścina – Dubuffet, Filip Kania – Cage, Aleksandra Koneczna – Vasarely
