Inicjatorką przedsięwzięcia była posłanka Zofia Czernow, która – we współpracy z Towarzystwem Przyjaciół Jeleniej Góry – doprowadziła do rozpoczęcia zbiórki oraz całego procesu powstania pomnika. Dzięki zaangażowaniu mieszkańców, ludzi kultury i lokalnych instytucji idea została zrealizowana i dziś stała się trwałym elementem przestrzeni miejskiej. Autorem rzeźby jest artysta Marcin Znamienkiewicz, a na jej wykonanie zebrano społecznie około 150 tysięcy złotych.
W wydarzeniu wzięli udział liczni oficjele, przedstawiciele samorządu, instytucji kultury oraz rodzina i przyjaciele Aliny Obidniak. Nie zabrakło również uczniów jeleniogórskich szkół średnich, którzy swoją obecnością podkreślili, że pamięć o „Cesarzowej Teatrów Ulicznych” pozostaje żywa także w młodszym pokoleniu. Uroczystość uświetnił program artystyczny – młodzież zaprezentowała recytacje poezji polskich klasyków, tworząc atmosferę bliską duchowi twórczemu bohaterki wydarzenia.
Odsłonięta rzeźba jest godnym upamiętnieniem osoby, która nie tylko tworzyła teatr, lecz także współtworzyła tożsamość miasta i inspirowała kolejne pokolenia. Dzięki niej Jelenia Góra stała się miejscem odważnych działań artystycznych, a jej dziedzictwo pozostaje żywe zarówno w kulturze, jak i w pamięci mieszkańców. Teraz – dzięki rzeźbie – jej obecność powraca do przestrzeni miejskiej, symbolicznie zamykając krąg wieloletniej, twórczej relacji artystki z miastem, któremu poświęciła tak wiele.
Alina Obidniak była postacią absolutnie wyjątkową – jedną z najbardziej wyrazistych osobowości teatru powojennego. Przez lata pełniła funkcję dyrektorki Teatru im. Norwida, a jej kadencja (1973–1988 oraz ponownie 2000) jest powszechnie uznawana za najważniejszy i najbardziej twórczy okres w historii tej sceny. Słynęła z odwagi artystycznej, wprowadzania nowatorskiego repertuaru i zapraszania aktorów oraz reżyserów, którzy wyznaczali nowe kierunki polskiego teatru. Związana z nurtem otwartego, społecznie zaangażowanego myślenia o kulturze, potrafiła nadać działalności teatru formę dialogu z miastem i jego mieszkańcami. To ona stworzyła i konsekwentnie rozwijała Międzynarodowy Festiwal Teatrów Ulicznych, który szybko stał się jednym z najważniejszych wydarzeń tego typu w Polsce. Ulice Jeleniej Góry wypełniały się dzięki niej sztuką, kolorami, dźwiękiem i energią zespołów z całego świata, a miasto zyskało miano miejsca otwartego, twórczego i odważnego.
W życiu społecznym angażowała się w działania na rzecz praw kobiet, edukacji młodzieży i ekologii. Nazywano ją „Kobietą Europy”, „Królową Karkonoszy” oraz „Cesarzową Teatrów Ulicznych”, a każdy z tych tytułów wiernie oddaje różne aspekty jej osobowości – od siły i konsekwencji, przez rozwagę i empatię, po absolutnie artystyczne szaleństwo, które inspirowało całe pokolenia twórców. Zawsze wyprzedzała swoją epokę, nie bała się eksperymentów ani prowokowania do myślenia. Była instytucją samą w sobie – sercem, mózgiem i duchem jeleniogórskiego życia artystycznego.
