Pan Zdzisław mieszkał niegdyś w Miedziance, z której wraz z liczną rodziną został przesiedlony w 1969 r. – Miałem wtedy 10 lat. Mieszkałem naprzeciwko kościoła przy głównej ulicy. Miałem tam wiele rodziny. Teraz z mojego domu została jedynie piwnica i zdjęcia – wspomina Czytelnik, który przesłał nam stare fotografie, ukazujące Miedziankę już po największym przesiedleniu.
- Cieszę się, że byłe miasto jest obecnie porządkowane i powstał szlak historyczny opisujący dzieje tej miejscowości. Chciałbym, by gmina zadbała jeszcze o ciekawe punkty widokowe np. niedaleko tzw. domu chleba i piernika w Trzcińsku. Drzewo jest stare, a gałęzie suche, wystarczy kilka wyciąć, by odsłonić piękną panoramę na Miedziankę – stwierdził pan Zdzisław.
Miłosz Kamiński, sekretarz Gminy Janowice Wielkie przyznaje, że mają zgłoszenia od okolicznych mieszkańców, czy też turystów, by wyeksponować różne miejsca widokowe. – Nie zawsze możemy to zrobić, bo np. teren należy do parku lub nadleśnictwa. Jednak zachęcamy, by przekazywać nam takie pomysły – zapewniał.
- Cieszymy się, że w grudniu ubiegłego roku powstał turystyczny Szlak Miedzianka – Mniszków 900 lat historii, który składa się z 19 punktów atrakcyjnych historycznie. Szlak powstał dzięki Stowarzyszeniu Faktor i przybliża historię miejscowości, przez które przebiega - powiedział sekretarz.
Szlak prowadzi m.in. przez Browar Miedzianka, kościół katolicki, dwór w Miedziance, gospodę „Pod Czarnym Orłem”, kościół ewangelicki i stary cmentarz, dwór w Mniszkowie, gospodę „Pod Trzema Lipami” oraz Gniewczyce.
Przypomnijmy. Niegdyś w Miedziance mieścił się piękny rynek z fontanną i kamieniczkami. Dziś jest to zaledwie kilka domów otoczonych licznymi hałdami i wyrobiskami, które są pozostałością po pracach górniczych. Miasto nazywane było przed 1945 r. Kupferberg. Było prężnym ośrodkiem górniczym od XIII w. W XVIII w. Miedzianka stała się częścią Urzędu Górniczego Księstwa Świdnicy oraz Jawora. Po II wojnie światowej miejscowością zainteresowali się Rosjanie. Tajemnicą było co tam wydobywają. O uranie nikt nie chciał mówić. Pracowano szybko i na dużą skalę, doprowadzając miasto do drżenia przez drążenie nowych szybów, biegnących przez stare. W latach 50’ po górnictwie pozostały szyby, sztolnie i hałdy. Dokumentacja z czasów wydobycia uranu nie jest dostępna. W 1972 r. zadecydowano o likwidacji Miasta Miedzianka, ze względu na zapadający się teren. Mieszkańców przesiedlono w większości na osiedle Zabobrze w Jeleniej Górze.
