W Rybnicy każda napotkana osoba znała Mariana Zagórnego, który był nie tylko działaczem związkowym, ale i miłośnikiem sportu oraz organizatorem wielu wydarzeń dla dzieci i młodzieży. - Wszyscy go tu znaliśmy. Jestem „napływowy”, przyjechałem tu 25 lat temu, ale też go szybko poznałem i uważam, że był w porządku – powiedział Piotr Misakiewicz z Rybnicy, który jeszcze w styczniu widział się z Marianem Zagórnym na spotkaniu wiejskim, gdzie działacz walczył o miejscową remizę.
- Prześladowany był bez przerwy. Niby do władzy dobrali się „nasi” prawicowcy, ale nikt mu nie chciał skasować tej kary. W tej chwili nie ma już drobnych rolników, teraz są magnaci rolni. Oni wszystko „olewają”. Nie ma prawdziwych rolników jak kiedyś – podkreślał Józef Dragan z opolskiego, który działał w związku z Marianem Zagórnym.
- Rybnica nie miała jeszcze w historii takiego pogrzebu. Marian był dobrym człowiekiem, organizował bardzo dużo dla młodzieży: obozy sportowe, kolonie, zimowiska. Po ostatnim zimowisku pojechał do Warszawy porozliczać się i stało się... - powiedział szwagier Zagórnego.
Po mszy kondukt udał się na miejscowy cmentarz, gdzie pochowano mieszkańca Rybnicy.
Marian Zagórny, ur. 8 XI 1960 w Rybnicy k. Jeleniej Góry, zm. 29 II 2016. Ukończył Zespół Szkół Chemicznych w Jeleniej Górze (1978), technik mechanik, następnie Zespół Szkół Rolniczych tamże (1984). W latach 1978-1982 ślusarz-mechanik w ZWCh Chemitex-Celwiskoza w Jeleniej Górze. Od IX 1980 w „S”, członek Komitetu Założycielskiego w ZWCh, następnie członek Komisji Oddziałowej; członek służby porządkowej ochraniającej wiece i akcje „S” w Jeleniej Górze, kolporter niezależnych wydawnictw.
Po 13 XII 1981 jako członek podziemnej grupy działaczy „S” z ZWCh uczestnik akcji uszkadzania pojazdów MO, malowania napisów na murach; 1982-1986 uczestnik podziemnej działalności wydawniczej: współzałożyciel (wraz z żoną Danutą, Władysławem Niegoszem, Romanem Niegoszem) podziemnej drukarni we własnym mieszkaniu, redaktor techniczny, drukarz, autor i kolporter podziemnego pisma „Wiskoziak”; drukarz dodatkowych nakładów niektórych nr. podziemnych pism „Dywanik”, „Zerwij kajdany połam bat!”, także ulotek, kalendarzy, imitacji banknotów, kart świątecznych, tzw. cegiełek; kolporter podziemnych jeleniogórskich pism, także wydawnictw wrocławskiej struktury Solidarności Walczącej; wykonał ok. 10 000 przypinanych plastikowych plakietek z okazji przyznania Pokojowej Nagrody Nobla Lechowi Wałęsie. W 1982 zwolniony z pracy w ZWCh. 1983-1984 ślusarz narzędziowy w Spółdzielni Inwalidów Simet. Od 1984 rolnik. W latach 80. słuchacz wykładów w KIK w Jeleniej Górze. 1987-1988 uczestnik zebrań podziemnej struktury ZR „S” w Jeleniej Górze. Wielokrotnie zatrzymywany na 48 godz., mieszkanie poddawane licznym rewizjom; w 1983 i 1985 dwukrotnie pobity przez „nieznanych sprawców” -
W 1989 członek KO, organizator kampanii wyborczej w środowisku wiejskim. W VI 1989 współzałożyciel, następnie pełnomocnik Komitetu Założycielskiego Rolników Indywidualnych „S”, do roku 2000 przewodniczący Wojewódzkiej Rady RI „S”, członek Rady Krajowej; 1997-2003 przewodniczący Ogólnopolskiego Komitetu Protestacyjnego RI „S”. W 2004 współzałożyciel, następnie przewodniczący Związku Zawodowego Rolników Rzeczpospolitej Solidarni. Po 1989 wielokrotnie skazywany na kary grzywny i więzienia za organizowanie protestów rolników (16 wyroków skazujących) – czytamy w encyklopedii związkowej.
(źródło: encyklopedia-solidarnosci.pl)
