Teraz w dobudówce do klasycystycznego budynku roboty idą pełną parą. Robotnicy prowadzą prace wykończeniowe czterech kondygnacji (łącznie z piwnicą), w których znajdzie się to, czego w Zdrojowym brakowało najbardziej: pomieszczeń na garderoby dla aktorów, węzłów sanitarnych dla widzów, porządnych magazynów i sali prób. – Do października musi być wszystko skończone – mówi Bogdan Nauka, dyrektor naczelny Teatru Jeleniogórskiego im. Norwida.

Lada miesiąc placówka ma otrzymać przyznane pieniądze na remont pozostałej, zabytkowej części, która aż się prosi o powiew świeżości i nowoczesności. – Nie możemy zbyt wiele przebudowywać, bo nie zgodził się na to konserwator zabytków – podkreśla B. Nauka. Nie będzie więc można zniwelować sceny (jest nieco pochylona). Na pewno jednak pojawi się na niej zapadnia na fortepian oraz proscenium. Przeznaczone na orkiestrę kameralną umożliwi wykonanie operetek.

Zostaną usunięte wszystkie „zdobienia” naklejone i pomalowane podczas remontu Zdrojowego w latach 70. XX wieku. Kryją dawne polichromie, które trzeba będzie odnowić. Podobnie freski na suficie, które ucierpiały w czasach, kiedy budynek stał niewykorzystany przez nikogo zanim Uzdrowisko Cieplice przekazało go miastu.

Znikną także wątpliwej ozdoby ramy i konstrukcje, na których zawieszone są reflektory. Jeden z najnowocześniejszych obecnie systemów oświetlenia teatralnego zostanie zamontowany pod specjalnymi klapami i nie będzie widoczny – poza efektami świetlnymi – dla publiczności. Dla elektryka i akustyka zostaną wygospodarowane specjalne studia na balkonie, który zostanie nieco skrócony dla widzów.

Te prace będą jednak bardzo żmudne. – Muszą się zakończyć do 2012 roku – zapowiada Bogdan Nauka. Jak w czasie remontu sceny i widowni będą pracowali aktorzy? Opracują program tak, aby jak najwięcej grać poza Teatrem Zdrojowym. Choć nie jest wykluczone częściowe przystosowanie sali do występów nawet w trakcie prowadzonych robót.

Za cztery lata, jeśli wszystko pójdzie zgodnie z założeniami, Teatr Zdrojowy znajdzie się w czołówce placówek jeśli chodzi o nowoczesność i wyposażenie. Już teraz łączy w sobie elementy architektury współczesnej z neoklasycyzmem. Przeszklona dobudówka, jak wielu sugerowało, nie razi jednak w tym zestawieniu. Lustrzana elewacja stanowi „zwierciadło” dla Parku Zdrojowego i sprawia, że całość stanowi rodzaj przedłużenia tej oazy zieleni w Cieplicach. Teatralne nowości będą kosztowały 10 milionów złotych pozyskanych, między innymi, z funduszy Unii Europejskiej.

Sam gmach to jeden z piękniejszych dolnośląskich przykładów teatru dworskiego w neoklasycystycznym stylu zbudowany w latach 1835-36 wg projektu legnickiego architekta Tollberga. W późniejszych czasach został dwukrotnie przebudowany. A w latach 70. XX-wieku niefortunnie "odnowiono" jego wnętrze.